Ашмя́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ашмя́нцы
Р. Ашмя́нцаў
Д. Ашмя́нцам
В. Ашмя́нцы
Т. Ашмя́нцамі
М. Ашмя́нцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ашмянцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ашмянцы́
Р. Ашмянцо́ў
Д. Ашмянца́м
В. Ашмянцы́
Т. Ашмянца́мі
М. Ашмянца́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ашмянцы (в.) 2/26; 11/381 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ашмяне́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ашмяне́ц
Р. Ашмянца́
Д. Ашмянцу́
В. Ашмяне́ц
Т. Ашмянцо́м
М. Ашмянцы́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)