лю́біць а. каля́ нача́льства — лю́бит тере́ться во́зле нача́льства;
а. каля́ магазі́на — окола́чиваться во́зле магази́на
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аціра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Разм.
1. Церціся аб што‑н. Мітрафан пахіліўся і ўзяў за ашыйнік сабаку, які аціраўся ля ног.Самуйлёнак.
2.перан. Быць, знаходзіцца дзе‑н., каля каго‑н. без пэўнага занятку. Стасюк аціраўся каля вялікіх і ўсё дурыўся.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аціра́цца
1. sich réiben* (аб што-н. an D);
2. (быць без пэўнага занятку) fáulenzen vi; úntätig herúmlungern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Аціра́цца (экспр.) ’хадзіць без справы, гультайнічаць’ (КТС), рус. разм. отираться. Ад аціраць, церці, параўн. аціраць бакі ’марнатравіць час’ (Юрч. Фраз., I), церціся ’губляцца, прападаць, хадзіць без справы па суседзях’ (Шат.), церці час ’дарэмна губляць час’ (Шат.); апошняе адпавядае рус.терять время і, магчыма, тлумачыць паходжанне рус.терять ’губляць’ ад церці (тереть), сувязь якіх устанаўлівае Фасмер, 4, 50.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пааціра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм.Ацірацца некаторы час дзе‑н. Паацірацца сярод людзей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)