ацтэ́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ацтэ́к ацтэ́кі
Р. ацтэ́ка ацтэ́каў
Д. ацтэ́ку ацтэ́кам
В. ацтэ́ка ацтэ́каў
Т. ацтэ́кам ацтэ́камі
М. ацтэ́ку ацтэ́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ацтэ́кі, ‑аў; адз. ацтэк, ‑а, м.

Індзейская народнасць Мексікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Aztec [ˈæʒtek] n. ацтэ́к (індзеец племені ацтэкаў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Тама́т ’памідор’, ’паста, соус з памідораў’ (ТСБМ), тама́ты ’памідоры’ (Некр. і Байк.). Відаць, праз рус. тома́т з франц. tomate ’тамат’ < ісп. tomate (tomata) ’тс’, якое ад ацтэк. мекс. tomati < tomana ’набрыняць’ (ЕСУМ, 5, 595; Чарных, 2, 249; Фасмер, 4, 75; Голуб-Ліер, 484).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)