афе́лій

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афе́лій афе́ліі
Р. афе́лія афе́ліяў
Д. афе́лію афе́ліям
В. афе́лій афе́ліі
Т. афе́ліем афе́ліямі
М. афе́ліі афе́ліях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Афе́лій

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Афе́лій Афе́ліі
Р. Афе́лія Афе́ліяў
Д. Афе́лію Афе́ліям
В. Афе́лія Афе́ліяў
Т. Афе́ліем Афе́ліямі
М. Афе́лію Афе́ліях

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афе́лій м., астр. афе́лий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

афе́лій, ‑я, м.

Спец. Найбольш аддалены ад Сонца пункт арбіты планеты або каметы.

[Ад грэч. apó — воддаль і hélios — Сонца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Афелій 8/413; 9/632

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АФЕ́ЛІЙ (ад апа... + грэч. hēlios Сонца),

найбольш аддалены ад Сонца пункт арбіты планеты або інш. цела, што абарачаецца вакол Сонца. Адлегласць Зямлі ад Сонца ў афеліі 152 млн. км (у пач. ліпеня). Процілеглы пункт арбіты — перыгелій. Гл. таксама Апагей, Перыгей.

т. 2, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

афе́лій

(ад гр. apo = ад + helios = Сонца)

найбольш аддалены ад Сонца пункт арбіты планеты, каметы або штучнага спадарожніка (проціл. перыгелій).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

афе́лий астр. афе́лій, -лія м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перыге́лій

(ад перы- + гр. helios = Сонца)

астр. пункт найменшага аддалення арбіты планеты, каметы або штучнага спадарожніка ад Сонца (проціл. афелій).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)