атрыма́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. атрыма́нне
Р. атрыма́ння
Д. атрыма́нню
В. атрыма́нне
Т. атрыма́ннем
М. атрыма́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

атрыма́нне ср.

1. получе́ние;

2. извлече́ние;

1, 2 см. атрыма́ць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атрыма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. атрымаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атрыма́нне н.

1. Empfáng m -(e)s, Erhálten n -s;

распі́ска ў атрыма́нні Empfángsbescheinigung f -, -en;

паведамле́нне аб атрыма́нні Empfángsbenachrichtigung f -, -en;

2. тэх., хім. Gewínnung f -; Erzéugung f -; Hérstellung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

атрыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; атры́маны; зак.

1. каго-што. Узяць, набыць тое, што прысылаюць, даюць, прапаноўваюць, уручаюць, прысвойваюць.

А. пісьмо.

А. зарплату.

А. падзяку.

А. кватэру.

А. вучонае званне.

2. што. Прыняць да выканання, набыць права на выкананне чаго-н.

А. загад.

А. слова.

3. што. Здабыць, вынайсці ў працэсе пошукаў.

А. бензін з нафты.

4. што. Зазнаць, адчуць.

А. задавальненне.

5. што. Захварэць на што-н.

А. насмарк.

6. што. Стаць шырока вядомым.

А. прызнанне.

7. Аказацца пабітым (разм.).

А. па руках.

|| незак. атры́мліваць, -аю, -аеш, -ае і атрымо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. атрыма́нне, -я, н. (да 1—4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спашука́нне н., саіска́нне н., спабо́рніцтва (ко́нкурс) на атрыма́нне Bewérbung f -;

на спашука́нне [атрыма́нне, саіска́нне] вучо́най ступе́ні до́ктара наву́к Bewérbung zur Erlángung der Dóktorwürde

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спашука́льнік м., саіска́льнік м., спабо́рнік на атрыма́нне Mítbewerber m -s, -; Doktoránd m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ксерагра́фія, -і, ж. (спец.).

Адзін са спосабаў электраграфавання — атрыманне копій розных адлюстраванняў (дакументаў, тэкстаў).

|| прым. ксераграфі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

соиска́ние саіска́нне, -ння ср.; атрыма́нне, -ння ср.; спабо́рніцтва (ко́нкурс) на атрыма́нне;

соиска́ние пре́мии саіска́нне прэ́міі (спабо́рніцтва на атрыма́нне прэ́міі);

диссерта́ция на соиска́ние учёной сте́пени дысерта́цыя на атрыма́нне (саіска́нне) вучо́най ступе́ні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распі́ска, -і, ДМ распі́сцы, мн. -і, -сак, ж.

1. гл. распісаць, распісацца.

2. Дакумент з подпісам, які пацвярджае атрыманне чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)