асепты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асепты́чны асепты́чная асепты́чнае асепты́чныя
Р. асепты́чнага асепты́чнай
асепты́чнае		 асепты́чнага асепты́чных
Д. асепты́чнаму асепты́чнай асепты́чнаму асепты́чным
В. асепты́чны (неадуш.)
асепты́чнага (адуш.)		 асепты́чную асепты́чнае асепты́чныя (неадуш.)
асепты́чных (адуш.)
Т. асепты́чным асепты́чнай
асепты́чнаю		 асепты́чным асепты́чнымі
М. асепты́чным асепты́чнай асепты́чным асепты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асепты́чны мед. асепти́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асепты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да асептыкі; абеззаражаны. Асептычны павязка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асепты́чны aséptisch, kéimfrei

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асе́птыка, -і, ДМ -тыцы, ж. (спец.).

Засцярога ад заражэння пры аперацыях, пры лячэнні ран.

|| прым. асепты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

aseptic [ˌeɪˈseptɪk] adj. med. асепты́чны, абеззара́жаны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

асепти́ческий асепты́чны;

асепти́ческая повя́зка асепты́чная павя́зка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

aseptyczny

асептычны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

aséptisch a мед. асепты́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПЕРЫТАНІ́Т,

запаленне брушыны. Узнікае пераважна як ускладненне запаленчага працэсу ў органах брушной поласці (апендыцыт, халецыстыт, прабадная язва страўніка ці 12-перснай кішкі). Радзей сустракаецца як першаснае захворванне (пнеўмакокавы П. у дзяўчынак). Бывае інфекц. (выклікаецца кішэчнай палачкай, стрэптакокам, стафілакокам і інш.), асептычны (ад пападання ў брушную поласць крыві, жоўці, мачы). Адрозніваюць П. востры і хранічны. Найб. характэрныя прыкметы вострага П.: боль у жываце, напружанне (потым расслабленне) мышцаў брушной сценкі, ірвота. Пры П. адбываецца цяжкая інтаксікацыя. Класіфікуецца паводле гадзінных фактараў: першыя 24 гадзіны, пасля 72 гадзін, тэрмінальная стадыя. У першыя гадзіны ўсмоктванне ў кроў рэзка нарастае, што мае ахоўны характар (асабліва, калі змесціва перытанеальнай поласці не таксічнае, яно нейтралізуецца ў крыві і П. працякае лёгка); калі таксічнае (напр., у абадочнай кішцы), арганізм хутка гіне. Улічваецца таксама пашыранасць працэсу: мясцовы, дыфузны, агульны (пры якім смяротнасць дасягае 60—80%). Лячэнне тэрапеўт., хірургічнае.

І.​М.​Грышын.

т. 12, с. 321

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)