асачы́ць, асачу́, асо́чыш, асо́чыць; асо́чаны; зак., каго-што (разм.).

Высачыць, дапільнаваць, знайсці.

А. дзіка.

А., дзе курыца нясецца.

|| незак. асо́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асачу́ асо́чым
2-я ас. асо́чыш асо́чыце
3-я ас. асо́чыць асо́чаць
Прошлы час
м. асачы́ў асачы́лі
ж. асачы́ла
н. асачы́ла
Загадны лад
2-я ас. асачы́ асачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час асачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асачы́ць сов., разг. вы́следить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асачы́ць, асачу, асочыш, асочыць; зак., каго-што.

Разм. Знайсці, высачыць, дапільнаваць. Асачыць дзіка. □ Хапіліся тут леснікі І пану данеслі, што ноччу Каліну яны асачылі. Танк. [Трахім:] — Выйшаў я паціхеньку на дрывотню, асачыў, дзе воўк сядзіць, і застрэліў праз шчыліну. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асачы́ць

1. j-m (дапільнаваць) áufspüren vt, auf die Spur kómmen* (каго-н. D);

2. разм. (наглядаць цішком) náchspüren vt, vi (каго-н. D); náchspionieren vi (D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асо́чваць гл. асачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́следить сов. вы́сачыць, асачы́ць, дапільнава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да асачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асо́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асо́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асочваць — асачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)