назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Арсе́ны | ||
| Арсе́на | Арсе́наў | |
| Арсе́ну | Арсе́нам | |
| Арсе́на | Арсе́наў | |
| Арсе́нам | Арсе́намі | |
| Арсе́не | Арсе́нах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Арсе́ны | ||
| Арсе́на | Арсе́наў | |
| Арсе́ну | Арсе́нам | |
| Арсе́на | Арсе́наў | |
| Арсе́нам | Арсе́намі | |
| Арсе́не | Арсе́нах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
удзельнік сялянскага руху ў Грузіі ў 1-й
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(
хімічны элемент крышталічнай будовы, шэрага або металічнага колеру, атрутны, мыш’як.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Казлоў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Канчэ́ўскі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Нячаеў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Турцэвіч
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сальварса́н
(ад
арганічнае злучэнне, якое змяшчае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
распрэ́гчыся, ‑пражэцца; ‑прагуцца;
Вызваліцца ад вупражы, выпрагчыся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арсі́н
(ад
злучэнне мыш’яку з вадародам, бясколерны атрутны газ з пахам часнаку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)