арбітра́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арбітра́жны арбітра́жная арбітра́жнае арбітра́жныя
Р. арбітра́жнага арбітра́жнай
арбітра́жнае		 арбітра́жнага арбітра́жных
Д. арбітра́жнаму арбітра́жнай арбітра́жнаму арбітра́жным
В. арбітра́жны (неадуш.)
арбітра́жнага (адуш.)		 арбітра́жную арбітра́жнае арбітра́жныя (неадуш.)
арбітра́жных (адуш.)
Т. арбітра́жным арбітра́жнай
арбітра́жнаю		 арбітра́жным арбітра́жнымі
М. арбітра́жным арбітра́жнай арбітра́жным арбітра́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

арбітра́жны арбитра́жный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

арбітра́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арбітражу. Арбітражная камісія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арбітра́ж, -у, м.

Вырашэнне спрэчак не судовага характару арбітрамі, трацейскім судом; дзяржаўны орган, які займаецца гэтым.

|| прым. арбітра́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

судо́ва-арбітра́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. судо́ва-арбітра́жны судо́ва-арбітра́жная судо́ва-арбітра́жнае судо́ва-арбітра́жныя
Р. судо́ва-арбітра́жнага судо́ва-арбітра́жнай
судо́ва-арбітра́жнае		 судо́ва-арбітра́жнага судо́ва-арбітра́жных
Д. судо́ва-арбітра́жнаму судо́ва-арбітра́жнай судо́ва-арбітра́жнаму судо́ва-арбітра́жным
В. судо́ва-арбітра́жны (неадуш.)
судо́ва-арбітра́жнага (адуш.)		 судо́ва-арбітра́жную судо́ва-арбітра́жнае судо́ва-арбітра́жныя (неадуш.)
судо́ва-арбітра́жных (адуш.)
Т. судо́ва-арбітра́жным судо́ва-арбітра́жнай
судо́ва-арбітра́жнаю		 судо́ва-арбітра́жным судо́ва-арбітра́жнымі
М. судо́ва-арбітра́жным судо́ва-арбітра́жнай судо́ва-арбітра́жным судо́ва-арбітра́жных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

арбитра́жный арбітра́жны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

arbitrażowy

арбітражны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПАСТАЯ́ННАЯ ПАЛА́ТА ТРАЦЕ́ЙСКАГА СУДА,

міжнародны пастаянны арбітражны орган. Утвораны ў 1899 у г. Гаага (Нідэрланды) на падставе Гаагскай канвенцыі аб мірным вырашэнні міжнар. сутыкненняў. Пастаянны орган суда — Міжнар. бюро, дзейнасцю якога кіруе Пастаянны адм. савет.

т. 12, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПРАВАМО́ЦТВА,

прадугледжаная законам магчымасць удзельніка праваадносін ажыццяўляць пэўныя дзеянні або патрабаваць вядомых дзеянняў ад інш. ўдзельніка гэтых праваадносін. Рэальнасць П. гарантуецца дзяржавай; пры невыкананні асобай сваіх абавязкаў правамоцны бок можа звярнуцца ў суд, арбітражны суд або інш. дзярж. орган для абароны свайго права.

т. 12, с. 526

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

arbitral

[ˈɑ:rbɪtrəl]

adj.

палюбо́ўны, арбітра́жны, траце́йскі

an arbitral decision — палюбо́ўнае пагадне́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)