апо́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апо́ены апо́еная апо́енае апо́еныя
Р. апо́енага апо́енай
апо́енае		 апо́енага апо́еных
Д. апо́енаму апо́енай апо́енаму апо́еным
В. апо́ены (неадуш.)
апо́енага (адуш.)		 апо́еную апо́енае апо́еныя (неадуш.)
апо́еных (адуш.)
Т. апо́еным апо́енай
апо́енаю		 апо́еным апо́енымі
М. апо́еным апо́енай апо́еным апо́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апо́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апо́ены апо́еная апо́енае апо́еныя
Р. апо́енага апо́енай
апо́енае		 апо́енага апо́еных
Д. апо́енаму апо́енай апо́енаму апо́еным
В. апо́ены (неадуш.)
апо́енага (адуш.)		 апо́еную апо́енае апо́еныя (неадуш.)
апо́еных (адуш.)
Т. апо́еным апо́енай
апо́енаю		 апо́еным апо́енымі
М. апо́еным апо́енай апо́еным апо́еных

Кароткая форма: апо́ена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апо́ены опо́енный, опоённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апо́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад апаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаі́ць, апаю́, апо́іш, апо́іць; апо́ены; зак., каго (што).

1. Празмерна напаіць, даць многа вады, зрабіўшы гэтым шкоду.

А. коней.

2. Атруціць пітвом (уст.).

|| незак. апо́йваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. апо́йванне, -я, н. і апо́й, -ю, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

опо́енный и опоённый

1. апо́ены;

2. (ядовитым напитком) уст. атру́чаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)