аператы́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аператы́ўка аператы́ўкі
Р. аператы́ўкі аператы́вак
Д. аператы́ўцы аператы́ўкам
В. аператы́ўку аператы́ўкі
Т. аператы́ўкай
аператы́ўкаю		 аператы́ўкамі
М. аператы́ўцы аператы́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

аператы́ўка ж., разг. операти́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аператы́ўка, ‑і, ДМ ‑тыўцы; Р мн. ‑тывак; ж.

Разм. Кароткі сход для вырашэння неадкладных спраў; лятучка. Узбуджаны тон Булаевых выступленняў на аператыўках, гучныя плакаты, што віселі ў пралетах, усё сведчыла, што справы ідуць добра. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аператы́ўка ж. разм. kúrze Produktiónsberatung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

операти́вка прост. аператы́ўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)