Verbum

анлайнавы слоўнік

анулява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

анулява́нне ср. аннули́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

анулява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ануляваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анулява́нне н. Annullíerung f -, Úngültigkeitserklärung f -, Níchtigkeitserklärung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

анулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак. і незак., што.

Аб’явіць (аб’яўляць) несапраўдным, скасаваць (касаваць).

А. дагавор.

|| наз. анулява́нне, -я, н. і ануля́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аннули́рование анулява́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rescission [rɪˈsɪʒn] n. fml анулява́нне; скасава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

annulment [əˈnʌlmənt] n. анулява́нне, адме́на, касава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АНУЛЯ́ЦЫЯ, ануляванне (ад лац. annullo знішчаю),

адмена, абвяшчэнне несапраўдным якога-н. акта, дагавора або правоў ці паўнамоцтваў. Гл. таксама Дэнансацыя.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cancellation [ˌkænsəˈleɪʃn] n. адме́на, анулява́нне, спыне́нне, скасава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)