амікро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. амікро́н амікро́ны
Р. амікро́на амікро́наў
Д. амікро́ну амікро́нам
В. амікро́н амікро́ны
Т. амікро́нам амікро́намі
М. амікро́не амікро́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амікро́н м. амикро́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амікро́н

(гр. о mikron)

назва літары грэчаскага алфавіта: о кароткае.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

амикро́н амікро́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АМЕ́ГА,

назва апошняй літары грэч. алфавіта ω, што ўзнікла ў выніку графічнага відазмянення Ο («амікрон»). У класічным грэч. і візант. пісьме абазначала доўгі гук «о», мела лічбавае значэнне 800. З’явілася крыніцай для кірыліцкай ω («амега»). У старабел. пісьменстве ўжывалася для перадачы гука «о» пераважна ў пач. слоў («ωлво», «ωрати») і як лічба 800. У бел. мове, многіх еўрап. мовах слова «амега», азначае канец чаго-небудзь («альфа і амега» — пачатак і канец, усё галоўнае).

А.М.Булыка.

т. 1, с. 311

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)