алі́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, алі́вак, ж.

Плод алівы (у 1 знач.), масліна.

|| прым. алі́ўкавы, -ая, -ае.

А. колер (жоўта-зялёны з карычневым адценнем). Аліўкавая галінка (сімвал міру).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

алі́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. алі́ўка алі́ўкі
Р. алі́ўкі алі́вак
Д. алі́ўцы алі́ўкам
В. алі́ўку алі́ўкі
Т. алі́ўкай
алі́ўкаю		 алі́ўкамі
М. алі́ўцы алі́ўках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алі́ўкавы гл. аліўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

olive

[ˈɑ:lɪv]

1.

n.

1) алі́ўка, масьлі́на f

2) алі́ўкавы ко́лер

2.

adj.

алі́ўкавы, алі́ўкавага ко́леру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

oliwka

ж.

1. бат. аліва (Olea europaea L.);

2. (плод) аліўка; масліна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)