але́невыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. але́невыя
Р. але́невых
Д. але́невым
В. але́невых
Т. але́невымі
М. але́невых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

але́невыя сущ., мн., зоол. оле́невые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Аленевыя (сям. жывёл) 3/201; 5/192, 235

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Аленевыя камяні» (выяўл. маст.) 2/475

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

але́невы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. але́невы але́невая але́невае але́невыя
Р. але́невага але́невай
але́невае		 але́невага але́невых
Д. але́неваму але́невай але́неваму але́невым
В. але́невы (неадуш.)
але́невага (адуш.)		 але́невую але́невае але́невыя (неадуш.)
але́невых (адуш.)
Т. але́невым але́невай
але́неваю		 але́невым але́невымі
М. але́невым але́невай але́невым але́невых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

але́невы, ‑ая, ‑ае.

1. Які належыць аленю; зроблены са скуры аленя. Аленевы рог. Аленевыя боты. Аленевая шапка.

2. у знач. наз. але́невыя, ‑ых. Сямейства жвачных парнакапытных жывёлін.

•••

Аленевы мох гл. мох.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

оле́невые мн., сущ., зоол. але́невыя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АНА́ДЫРСКАЕ ПЛАСКАГО́Р’Е,

на ПнУ Азіяцкай часткі Расійскай Федэрацыі, у бас. верхняга цячэння р. Анадыр. Даўж. каля 400 км. Пераважныя выш. 800—1100 м, найб. — да 1221 м. Складзена ў асноўным з базальтаў, андэзітаў, дацытаў. Пераважае хмызняковая і горная тундра. Аленевыя пашы.

т. 1, с. 332

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НА́РТЫ,

лёгкія санкі для сабачай або аленевай запрэжкі. Сродак перамяшчэння на поўначы Еўропы, Азіі, Амерыкі. Вядомы яшчэ да н.э. Сабачыя Н. больш нізкія і лёгкія, у іх запрагаюць цугам або веерам, звычайна 6—12 сабак, у аленевыя — ад 1 да 7 аленяў. Есць таксама ручныя Н.

Нарты.

т. 11, с. 193

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

але́невы Hirsch-, Réntier-;

але́невыя ро́гі Hírschgeweih n -(e)s, -e, Réntiergeweih n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)