Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
але́невы оле́невый;
○ а. мох — оле́ний мох
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
але́невы, ‑ая, ‑ае.
1. Які належыць аленю; зроблены са скуры аленя. Аленевы рог. Аленевыя боты. Аленевая шапка.
2.узнач.наз.але́невыя, ‑ых. Сямейства жвачных парнакапытных жывёлін.
•••
Аленевы мохгл. мох.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
але́невы Hirsch-, Réntier-;
але́невыя ро́гі Hírschgeweih n -(e)s, -e, Réntiergeweih n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
але́нь, -я, мн. -і, -яў, м.
Парнакапытная жвачная млекакормячая жывёліна з галінастымі рагамі і кароткім хвастом.
|| прым.але́невы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Аленевы мох 1/243; 6/415
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
АЛЕ́НЕВЫ ГРЫБ, плютэй аленевы (Pluteus cervinus),
шапкавы базідыяльны грыб з роду плютэй сям. мухаморавых. Пашыраны па ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды, у тундры — ласунак аленяў (адсюль назва). На Беларусі трапляецца ўсюды; расце на пнях і ламаччы розных дрэвавых парод.
Шапка дыям. 3—10 см, у маладых грыбоў званочкавая, потым распасцёртая. Мякаць белая, мяккая, з непрыемным пахам рэдзькі. Пласцінкі шырокія, частыя, белыя, потым ружаватыя ад спораў. Ядомы ў свежым, марынаваным, салёным выглядзе.