Адэ́ліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Адэ́ліна |
| Р. |
Адэ́ліна |
| Д. |
Адэ́ліну |
| В. |
Адэ́ліна |
| Т. |
Адэ́лінам |
| М. |
Адэ́ліне |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Адэлі́на
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Адэлі́на |
Адэлі́ны |
| Р. |
Адэлі́ны |
Адэлі́н |
| Д. |
Адэлі́не |
Адэлі́нам |
| В. |
Адэлі́ну |
Адэлі́н |
| Т. |
Адэлі́най
Адэлі́наю |
Адэлі́намі |
| М. |
Адэлі́не |
Адэлі́нах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ПА́ЦІ ((Patti) Адэліна) (19.2.1843, Мадрыд — 27.9.1919),
італьянская спявачка (каларатурнае сапрана). Муз. адукацыю атрымала пад кіраўніцтвам М.Стракоша. У 1859 дэбютавала на опернай сцэне ў Нью-Йорку. Поспех прынеслі гастролі ў 1861 у т-ры «Ковент-Гардэн» (Лондан). У Італіі выступала з 1866 (т-р «Рэджа», г. Турын). У 1869—77 неаднаразова спявала ў Расіі. Апошняе выступленне ў 1914 у «Альбертхоле» (Лондан). Валодала незвычайным па прыгажосці тэмбру, чыстым, мяккім, звонкім, роўным ва ўсіх рэгістрах голасам, віртуознай тэхнікай. Сярод партый: Дэздэмона, Нінета, Разіна («Атэла», «Сарока-зладзейка», «Севільскі цырульнік» Дж.Расіні), Маргарыта, Джульета («Фауст», «Рамэо і Джульета» Ш.Гуно) і інш.
І.Л.Чэбак.
т. 12, с. 242
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)