адно́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адно́сна - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́сна

прыназоўнік

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́сна

1. нареч. относи́тельно;

до́след прайшо́ў а. ўда́ла — о́пыт прошёл относи́тельно уда́чно;

2. в знач. предлога с род. относи́тельно;

а. гэ́тага яшчэ́ не́льга нічо́га сказа́ць — относи́тельно э́того ещё нельзя́ ничего́ сказа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адно́сна,

1. прысл. У нейкай меры, ступені; больш ці менш; параўнальна. Цяпер.. [юнакі і дзяўчаты] адносна ціха, паддаўшыся агульнаму настрою, адпачываюць у цяні. Брыль.

2. прыназ. з Р. Спалучэнне з прыназоўнікам «адносна» выражае аб’ектныя адносіны: прыназоўнік паказвае на асобу, прадмет або паняцце, да якога мае дачыненне тое, што выказваецца. Адносна гэтай справы яшчэ нельга нічога сказаць. □ У нас няма сумнення адносна адзінай ідэйнай прыроды сучаснай савецкай літаратуры сацыялістычнага рэалізму. Перкін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адно́сна​II прыназ. hínsichtlich (G), bezüglich (G), betréffs (G); in Bezúg [in Hínsicht] auf (A);

адно́сна гэ́тага díesbezüglich, hierüber; in Bézug daráuf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адно́сна​I

1. прысл. verhältnismäßig, relatív;

2. прыназ. (у адносінах да) in Hínsicht, in Bezúg (auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

«Канвенцыя адносна ўладкавання Дунайскіх княстваў» 9/174

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

нако́нт, прыназ. з Р.

Адносна чаго-н.

Гаворка вялася н. работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

псіхрафі́л

‘арганізм, які існуе і размнажаецца пры адносна нізкіх тэмпературах’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. псіхрафі́л псіхрафі́лы
Р. псіхрафі́ла псіхрафі́лаў
Д. псіхрафі́лу псіхрафі́лам
В. псіхрафі́ла псіхрафі́лаў
Т. псіхрафі́лам псіхрафі́ламі
М. псіхрафі́ле псіхрафі́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псіхрафі́л

‘арганізм, які існуе і размнажаецца пры адносна нізкіх тэмпературах’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. псіхрафі́л псіхрафі́лы
Р. псіхрафі́ла псіхрафі́лаў
Д. псіхрафі́лу псіхрафі́лам
В. псіхрафі́л псіхрафі́лы
Т. псіхрафі́лам псіхрафі́ламі
М. псіхрафі́ле псіхрафі́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)