Verbum

анлайнавы слоўнік

адзі́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	адзі́нства
Р.	адзі́нства
Д.	адзі́нству
В.	адзі́нства
Т.	адзі́нствам
М.	адзі́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адзі́нства, -а, н.

1. Агульнасць, поўнае падабенства.

А. думкі.

А. поглядаў.

2. Цэльнасць, згуртаванасць, непадзельнасць.

А. народа.

3. Непарыўнасць, узаемная сувязь.

А. тэорыі і практыкі.

А. формы і зместу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адзі́нства ср., в разн. знач. еди́нство;

а. ду́мкі — еди́нство мы́сли;

а. проціле́гласцей — филос. еди́нство противополо́жностей

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адзі́нства, ‑а, н.

1. Цэльнасць, непадзельнасць. Адзінства камуністычнай партыі. Адзінства камуністычнага руху. Інтэрнацыянальнае адзінства пралетарыяту. Маральнапалітычнае адзінства. □ На базе агульнасці карэнных інтарэсаў рабочых, сялян, інтэлігенцыі склалася непарушнае сацыяльна-палітычнае і ідэйнае адзінства савецкага народа. Праграма КПСС. // Сканцэнтраванасць чаго‑н. у адным месцы, у адных руках, у адных рамках і пад. Адзінства месца, адзінства часу і адзінства дзеяння — характэрныя асаблівасці класічнай трагедыі.

2. Спалучэнне ў адным цэлым, непарыўнасць сувязі. Адзінства тэорыі і практыкі. Адзінства формы і зместу.

3. Агульнасць, супадзенне, поўнае падабенства. Адзінства думкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзі́нства н. Éinheit f -; Éinigkeit f -;

адзі́нства дзе́янняў Aktiónseinheit f -;

адзі́нства по́глядаў Geméinsamkeit [Überéinstimmung] der Áuf fassungen [Méinungen, Ánsichten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Тагалезскае адзінства (партыя) 10/263