аддзе́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аддзе́лачны аддзе́лачная аддзе́лачнае аддзе́лачныя
Р. аддзе́лачнага аддзе́лачнай
аддзе́лачнае		 аддзе́лачнага аддзе́лачных
Д. аддзе́лачнаму аддзе́лачнай аддзе́лачнаму аддзе́лачным
В. аддзе́лачны (неадуш.)
аддзе́лачнага (адуш.)		 аддзе́лачную аддзе́лачнае аддзе́лачныя (неадуш.)
аддзе́лачных (адуш.)
Т. аддзе́лачным аддзе́лачнай
аддзе́лачнаю		 аддзе́лачным аддзе́лачнымі
М. аддзе́лачным аддзе́лачнай аддзе́лачным аддзе́лачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аддзе́лачны отде́лочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддзе́лка, -і, ДМ -лцы, ж.

1. Наданне якога-н. пэўнага выгляду (шляхам рамонту, апрацоўкі, аздаблення і пад.).

А. кватэры.

2. Тое, што служыць упрыгожаннем, аздобай чаго-н.

Карункавая а.

|| прым. аддзе́лачны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Аддзелачныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

будаўні́ча-аддзе́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. будаўні́ча-аддзе́лачны будаўні́ча-аддзе́лачная будаўні́ча-аддзе́лачнае будаўні́ча-аддзе́лачныя
Р. будаўні́ча-аддзе́лачнага будаўні́ча-аддзе́лачнай
будаўні́ча-аддзе́лачнае		 будаўні́ча-аддзе́лачнага будаўні́ча-аддзе́лачных
Д. будаўні́ча-аддзе́лачнаму будаўні́ча-аддзе́лачнай будаўні́ча-аддзе́лачнаму будаўні́ча-аддзе́лачным
В. будаўні́ча-аддзе́лачны (неадуш.)
будаўні́ча-аддзе́лачнага (адуш.)		 будаўні́ча-аддзе́лачную будаўні́ча-аддзе́лачнае будаўні́ча-аддзе́лачныя (неадуш.)
будаўні́ча-аддзе́лачных (адуш.)
Т. будаўні́ча-аддзе́лачным будаўні́ча-аддзе́лачнай
будаўні́ча-аддзе́лачнаю		 будаўні́ча-аддзе́лачным будаўні́ча-аддзе́лачнымі
М. будаўні́ча-аддзе́лачным будаўні́ча-аддзе́лачнай будаўні́ча-аддзе́лачным будаўні́ча-аддзе́лачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тка́цка-аддзе́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тка́цка-аддзе́лачны тка́цка-аддзе́лачная тка́цка-аддзе́лачнае тка́цка-аддзе́лачныя
Р. тка́цка-аддзе́лачнага тка́цка-аддзе́лачнай
тка́цка-аддзе́лачнае		 тка́цка-аддзе́лачнага тка́цка-аддзе́лачных
Д. тка́цка-аддзе́лачнаму тка́цка-аддзе́лачнай тка́цка-аддзе́лачнаму тка́цка-аддзе́лачным
В. тка́цка-аддзе́лачны (неадуш.)
тка́цка-аддзе́лачнага (адуш.)		 тка́цка-аддзе́лачную тка́цка-аддзе́лачнае тка́цка-аддзе́лачныя (неадуш.)
тка́цка-аддзе́лачных (адуш.)
Т. тка́цка-аддзе́лачным тка́цка-аддзе́лачнай
тка́цка-аддзе́лачнаю		 тка́цка-аддзе́лачным тка́цка-аддзе́лачнымі
М. тка́цка-аддзе́лачным тка́цка-аддзе́лачнай тка́цка-аддзе́лачным тка́цка-аддзе́лачных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тынк, -у, м.

Аддзелачны раствор з сумесі вяжучых рэчываў (вапны, цэменту, гліны, пяску і пад.), а таксама засохлы слой такога раствору.

Ад сцяны адваліўся т.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ЛІНКРУ́СТ (ад лац. linum лён, палатно + crusta кара, абліцоўка),

рулонны аддзелачны матэрыял з гладкай або ўзорыстай рэльефнай паверхняй. Гэта папера або тканіна, пакрытая тонкім (0,5—1 мм) слоем пластмасы, атрыманай на аснове алкідных смол. Выкарыстоўваецца для ўнутр. аддзелкі грамадскіх будынкаў і трансп. сродкаў.

т. 9, с. 270

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

отде́лочный спец.

1. апрацо́ўчы; аддзе́лачны;

отде́лочные рабо́ты апрацо́ўчыя (аддзе́лачныя) рабо́ты;

2. аздо́бны; см. отде́лывать​ 3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БАБРУ́ЙСКІ ГАРБА́РНЫ КАМБІНА́Т.

Засн. ў 1965 у г. Бабруйск, у 1971 пушчана 2-я чарга. Цэхі: гарбарна-сыравінны, адмочвальна-попельны, аддзелачны, па выпуску тавараў нар. ўжытку, парасілавы, клею мяздровага. Асн. прадукцыя (1995): хромавыя скуртавары з мяздровага спілку для верху абутку, адзення і мэблі, паўфабрыкат «вет-блу», скура «Краст». Выпускае таксама спілак для каўбаснай абалонкі, клей мяздровы, паўфабрыкат для вырабу жэлаціну, адзенне і галантарэю са скуры.

т. 2, с. 190

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДРАЎНЯНАСТРУ́ЖКАВЫЯ ПЛІ́ТЫ,

ліставы буд. матэрыял, выраблены гарачым прасаваннем сумесі здробненай драўнянай масы (стружкі) з сінт. смоламі. Сыравіна — адходы дрэваапр. і с.-г. (кастрыца) вытв-сці, недзелавая драўніна, чарот. Бываюць адна- і шматслаёвыя, плоскага і экструзійнага прасавання. Выкарыстоўваюцца як канструкцыйны і аддзелачны матэрыял у буд-ве, вытв-сці мэблі і інш. У Беларусі выпускаюцца з 1960-х г. (у т. л. апрацаваныя сінт. плёнкамі), даследуюцца ў Бел. тэхнал. ун-це і на прамысл. прадпрыемствах.

т. 6, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)