адбе́гаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адбе́гаю адбе́гаем
2-я ас. адбе́гаеш адбе́гаеце
3-я ас. адбе́гае адбе́гаюць
Прошлы час
м. адбе́гаў адбе́галі
ж. адбе́гала
н. адбе́гала
Загадны лад
2-я ас. адбе́гай адбе́гайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адбе́гаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адбе́гаць сов. отбе́гать;

ён сваё ~гаў — он своё отбе́гал

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбе́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Не мець магчымасці больш бегаць, скончыць бегаць. Ён ужо адбегаў сваё.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отбе́гать сов., разг. адбе́гаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адго́йсаць

‘адхадзіць, адбегаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адго́йсаю адго́йсаем
2-я ас. адго́йсаеш адго́йсаеце
3-я ас. адго́йсае адго́йсаюць
Прошлы час
м. адго́йсаў адго́йсалі
ж. адго́йсала
н. адго́йсала
Загадны лад
2-я ас. адго́йсай адго́йсайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адго́йсаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)