ада́жыа (спец.).

1. прысл. Павольна, працяжна (аб тэмпе выканання музычных твораў).

2. наз., нескл., н. Музычны твор або частка яго ў павольным тэмпе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ада́жыа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ада́жыа ада́жыа
Р. ада́жыа ада́жыа
Д. ада́жыа ада́жыа
В. ада́жыа ада́жыа
Т. ада́жыа ада́жыа
М. ада́жыа ада́жыа

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ада́жыа

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ада́жыа - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ада́жыа муз.

1. нареч. ада́жио;

2. сущ., нескл., ср. ада́жио

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ада́жыа муз.

1. наз. н. Adágio [-ʤo] n -s, -s;

2. прысл. adágio [-ʤo]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ада́жио муз.

1. нареч. ада́жыа;

2. сущ. ада́жыа нескл., ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

adagio [əˈdɑ:dʒiəʊ] n. mus. ада́жыа

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)