агавары́цца, -вару́ся, -во́рышся, -во́рыцца; зак.

1. Зрабіць агаворку; загадзя папярэдзіць, растлумачыць.

Перш як чытаць даклад, трэба а.

2. Памылкова сказаць не тое, што трэба.

А. ад хвалявання.

|| незак. агаво́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

агавары́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. агавару́ся агаво́рымся
2-я ас. агаво́рышся агаво́рыцеся
3-я ас. агаво́рыцца агаво́рацца
Прошлы час
м. агавары́ўся агавары́ліся
ж. агавары́лася
н. агавары́лася
Загадны лад
2-я ас. агавары́ся агавары́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час агавары́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агавары́цца сов., в разн. знач. оговори́ться;

тут я паві́нен а. — здесь я до́лжен оговори́ться;

я ~ры́ўся і зусі́м не то́е сказа́ў — я оговори́лся и совсе́м не то сказа́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агавары́цца, ‑варуся, ‑ворышся, ‑верыцца; зак.

1. Загадзя растлумачыць, папярэдзіць; зрабіць агаворку. Варта адразу агаварыцца, што не заўсёды воля ва ўяўленнях героя паўстае хісткай зданню, «краінай-марай», няяснай і няўстойлівай. Навуменка.

2. Памылкова сказаць не тое, што трэба. Бывае, што ў гарачцы агаворышся, сам не агледзішся як. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агавары́цца

1. (зрабіць агаворку) éinen Vórbehalt máchen, sich (D) vórbehalten*; sich áusbedingen* vt;

2. (памыліцца) sich verspréchen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

оговори́ться

1. (сделать оговорку) агавары́цца;

2. (ошибиться) абмо́віцца, памылі́цца, агавары́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агаво́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да агаварыцца (у 2 знач.).

2. Зал. да агаворваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zastrzec się

агаварыцца; зрабіць заўвагу, папярэдзіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абмо́віцца, -мо́ўлюся, -мо́вішся, -мо́віцца; зак.

1. Агаварыцца, сказаць не тое, што трэба.

2. Нечакана прыгадаць што-н.; між іншым сказаць тое, пра што не варта было ўпамінаць.

◊

Не абмовіцца (ні адным) словам (разм.) — нічога не сказаць, змоўчаць.

|| незак. абмаўля́цца, -ля́юся, -ля́ешся, -ля́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

агаво́рвацца несов.

1. в разн. знач. огова́риваться; см. агавары́цца;

2. страд. огова́риваться; см. агаво́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)