аве́яны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́яны аве́яная аве́янае аве́яныя
Р. аве́янага аве́янай
аве́янае		 аве́янага аве́яных
Д. аве́янаму аве́янай аве́янаму аве́яным
В. аве́яны (неадуш.)
аве́янага (адуш.)		 аве́яную аве́янае аве́яныя (неадуш.)
аве́яных (адуш.)
Т. аве́яным аве́янай
аве́янаю		 аве́яным аве́янымі
М. аве́яным аве́янай аве́яным аве́яных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аве́яны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́яны аве́яная аве́янае аве́яныя
Р. аве́янага аве́янай
аве́янае		 аве́янага аве́яных
Д. аве́янаму аве́янай аве́янаму аве́яным
В. аве́яны (неадуш.)
аве́янага (адуш.)		 аве́яную аве́янае аве́яныя (неадуш.)
аве́яных (адуш.)
Т. аве́яным аве́янай
аве́янаю		 аве́яным аве́янымі
М. аве́яным аве́янай аве́яным аве́яных

Кароткая форма: аве́яна.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аве́яны ове́янный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аве́яны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад авеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ове́янный абве́яны, аве́яны;

ове́янный сла́вой аве́яны сла́вай;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аве́яць, аве́ю, аве́еш, аве́е; аве́яў, аве́яла; аве́й; аве́яны; зак., каго-што.

1. Тое, што і абвеяць.

2. перан. Акружыць, стварыць вакол каго-, чаго-н. атмасферу пашаны (высок.).

А. славай.

|| незак. авява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

легенда́рны, -ая, -ае.

1. Які з’яўляецца легендай¹, мае адносіны да легенды; вядомы толькі па легендах; казачны.

Легендарная аповесць.

2. перан. Незвычайны, небывалы, авеяны славай (высок.).

Л. герой.

3. перан. Выдуманы, непраўдападобны.

Легендарныя чуткі.

|| наз. легенда́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

міфі́чны

(гр. mythikos)

1) звязаны з міфамі;

2) перан. авеяны паданнямі, легендарны; казачны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

легенда́рны

(ад лац. legenda = тое, што павінна быць прачытана)

1) які з’яўляецца легендай, казачны;

2) авеяны легендамі, незвычайны, небывалы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ГРЫН (Аляксандр Сцяпанавіч) (сапр. Грынеўскі; 23.8.1880, г. Слабадскі Кіраўскай вобл., Расія — 8.7.1932),

рускі пісьменнік. Сын ссыльнага ўдзельніка паўстання 1863—64. Шмат вандраваў па Расіі; неаднойчы арыштоўваўся, быў у ссылцы. Першае апавяданне «Заслуга радавога Панцялеева» (1906) было канфіскавана і знішчана. Напісаў больш за 350 апавяданняў, аповесцей, вершаў, паэм, сатыр. мініяцюр. Апублікаваў зб. «Славутая кніга» і «Здарэнне на вуліцы Пса» (1915), «Шукальнік прыгод» і «Трагедыя пласкагор’я Суан» (1916). Грын стварыў свой непаўторны свет, авеяны рамантыкай прыгод, і засяліў яго мужнымі, высакароднымі і свабоднымі людзьмі. У яго творах арганічна пераплецены рэальнасць і невычэрпная фантазія, якая адлюстравала вечную мару пра чалавечае шчасце. Да найб. папулярных належаць аповесць «Пунсовыя ветразі» (1923, экранізавана ў 1961), раманы «Бліскучы свет» (1924, экранізаваны ў 1984), «Залаты ланцуг» (1925), «Бягучая па хвалях» (1928, экранізаваны ў 1967), «Дарога нікуды» (1930) і інш. Яго творчасць доўгі час замоўчвалася і набыла прызнанне ў 1960-я г.

Тв.:

Собр. соч. Т. 1—6. М., 1980;

Собр. соч. [Кн. 1—5]. СПб., 1993—94.

Літ.:

Михайлова Л. Александр Грин: Жизнь, личность, творчество. 2 изд. М., 1980.

т. 5, с. 481

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)