аб’е́дкі, -аў.

Рэшткі ад яды, недаедзеныя кавалкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аб’е́дкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. аб’е́дкі
Р. аб’е́дкаў
Д. аб’е́дкам
В. аб’е́дкі
Т. аб’е́дкамі
М. аб’е́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аб’е́дкі ед. нет объе́дки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аб’е́дкі, ‑аў; адз. аб’едак, ‑дка, м.

Рэшткі яды, недаедзеная кавалкі. Аб’едкі хлеба. // перан. Тое, што астаецца пасля каго‑н. (падзелу, карыстання і пад.). Яму суджана было нарадзіцца ў сям’і з дзевяці душ — і самаму апошняму. А апошняму заўсёды застаюцца аб’едкі. Усё падзялілі браты, пазабіралі ў пасаг сёстры. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’е́дкі мн. Spéisereste pl, Éssensreste pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аб’е́дак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аб’е́дак аб’е́дкі
Р. аб’е́дка аб’е́дкаў
Д. аб’е́дку аб’е́дкам
В. аб’е́дак аб’е́дкі
Т. аб’е́дкам аб’е́дкамі
М. аб’е́дку аб’е́дках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аб’е́дак,

гл. аб’едкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

uneaten [ʌnˈi:tn] adj. lit. недае́дзены;

uneaten food рэ́шткі е́жы, аб’е́дкі са стала́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Во́б’едзі ’аб’едкі сена’ (Янк. I, З нар. сл., Мат. Гом.), вобядзі ’нявымалачаныя каласы, якія аддзяляюцца пры веянні збожжа’ (З нар. сл.), вобʼеддзе ’аб’едкі сена’ (Юрч.). Гл. абʼеддзе.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пера́едзі (перэ́едзі) ’аб’едкі (сена, саломы і інш.)’ (мазыр., З нар. сл.), пэрэ́ід ’тс’ (Сл. Брэс.), укр. пере́їди ’рэшткі сена ці саломы з-пад ясляў, рус. перее́дки ’аб’едкі’. Да пера- і едзь (< прасл. *ědʼe) ці ед (< прасл. *ědъ) < е́сці (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)