абіса́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абіса́льны |
абіса́льная |
абіса́льнае |
абіса́льныя |
| Р. |
абіса́льнага |
абіса́льнай абіса́льнае |
абіса́льнага |
абіса́льных |
| Д. |
абіса́льнаму |
абіса́льнай |
абіса́льнаму |
абіса́льным |
| В. |
абіса́льны (неадуш.) абіса́льнага (адуш.) |
абіса́льную |
абіса́льнае |
абіса́льныя (неадуш.) абіса́льных (адуш.) |
| Т. |
абіса́льным |
абіса́льнай абіса́льнаю |
абіса́льным |
абіса́льнымі |
| М. |
абіса́льным |
абіса́льнай |
абіса́льным |
абіса́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абіса́льны
(ад абісаль)
глыбакаводны (напр. а-ая зона, а-ыя адклады).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МАГМАТЫ́ЗМ,
працэсы ўтварэння, пранікнення ў горныя пароды і ўзаемадзеяння з імі, вывяржэння і крышталізацыі магмы. М. — праяўленне глыбіннай актыўнасці Зямлі; цесна звязаны з яе развіццём, цеплавой гісторыяй і тэктанічнай эвалюцыяй. Адрозніваюць М. геасінклінальны, платформавы, акіянічны; па глыбіні праяўлення (умовах застывання магмы) — абісальны, гіпабісальны, субвулканічны, паверхневы (гл. Вулканізм); паводле саставу — ультраасноўны, асноўны, сярэдні, кіслы, шчолачны. М. сучаснай геал. эпохі развіты ў межах Ціхаакіянскага геасінклінальнага пояса, сярэдзінна-акіянічных хрыбтоў, рыфтавых зон Афрыкі і Міжземнамор’я і інш. На Беларусі да геасінклінальнага М. адносяць архей-раннепратэразойскі і раннепратэразойскі, да платформавага — познапратэразойскі і дэвонскі. Гл. таксама Магматычныя горныя пароды.
т. 9, с. 475
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)