абы-які́

займеннік, няпэўны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абы-які́ абы-яка́я абы-яко́е абы-які́я
Р. абы-яко́га абы-яко́й
абы-яко́е
абы-яко́га абы-які́х
Д. абы-яко́му абы-яко́й абы-яко́му абы-які́м
В. абы-яко́га (адуш.)
абы-які́ (неадуш.)
абы-яку́ю абы-яко́е абы-які́х
абы-які́я
Т. абы-які́м абы-яко́й
абы-яко́ю
абы-які́м абы-які́мі
М. абы-які́м абы-яко́й абы-які́м абы-які́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абы-які́, -а́я, -о́е, займ. няпэўны.

1. Які-небудзь, які папала.

Абы-якая замінка яго хвалявала.

2. Звычайны, усякі (разм.).

Хадзіць у абы-якіх ботах саромеўся, а на лепшыя грошай не было.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абы-які́ мест. неопр.

1. (всё равно какой) како́й-нибудь; како́й уго́дно; како́й ни на е́сть; лишь бы како́й;

2. пренебр. (плохой) дрянно́й;

не абы-які́ — изря́дный; не лишь бы како́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абы-які́, ‑ая, ‑ое, займ. няпэўны.

1. Які-небудзь, які-папала. Абы-якая замінка ці маленькая няўпраўка,.. [Уладзімір Аляксеевіч] ужо там [на полі]. Пальчэўскі.

2. Разм. Звычайны, усякі. [Тамаш:] — Раней, дык я мог і ў абы-якіх ботах зімаваць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абы-які́ займ.

1. rgendein; rgendwelche (толькі pl);

2. разм. (звычайны, усякі) jder, jder belebige; jder x-belebige

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

незауря́дный незвыча́йны; (выдающийся) выда́тны; не абы-які́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неаха́йны, -ая, -ае.

1. Які не захоўвае чысціні, парадку; які ўтрымліваецца ў беспарадку.

Неахайная гаспадыня.

Н. пакой.

2. Зроблены абы-як, без стараннасці.

Неахайная работа.

|| наз. неаха́йнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hit-and-miss [ˌhɪtənˈmɪs] adj. недакла́дны, які́ не дае́ вы́нікаў, выпадко́вы, зро́блены абы-я́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АДВЕРБІЯЛІЗА́ЦЫЯ (ад лац. adverbium прыслоўе),

пераход у прыслоўі словаформаў інш. часцін мовы, які абумоўлены іх сінтаксічнымі функцыямі і зменамі лексічнага і грамат. значэнняў Адвербіялізуюцца: назоўнікі ўскосных склонаў («прыехаць раніцай»), прыметнікі («прыбіраць збольшага»), лічэбнікі («працаваць удваіх»), займеннікі («адбылося па-нашаму»), дзеепрыметнікі («сказаць адкрыта»), дзеепрыслоўі («глядзець седзячы»), часціцы («плесціся абы-абы»), У выніку адвербіялізацыі канчаткі зменных часцін мовы ператварыліся ў прыслоўныя суфіксы, а прыназоўнікі, што ўжываюцца з рознымі склонавымі формамі, сталі прыстаўкамі прыслоўяў: «З боку вёскі даносіліся галасы» (І.​Мележ), «Збоку, ля самай дарогі, ляжаў вялікі камень» (К.​Чорны). Адвербіялізаваныя словаформы становяцца нязменнымі, набываюць новыя сінтаксічныя функцыі і сувязі, часам змяняюць месца націску («бе́гам — бяго́м», «кру́гам — круго́м») і інш.

І.​Л.​Бурак.

т. 1, с. 99

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фразёр, ‑а, м.

Чалавек, які любіць гаварыць напышлівыя фразы (у 2 знач.). Кідала — гэта фразёр, няшчыры чалавек, яму абы паказаць сябе, абы высунуцца наперад. Кучар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)