назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абуджэ́ння | |
| абуджэ́нню | |
| абуджэ́ннем | |
| абуджэ́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абуджэ́ння | |
| абуджэ́нню | |
| абуджэ́ннем | |
| абуджэ́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1.
2.
3.
1-3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абудзі́ць, абуджу́, абу́дзіш, абу́дзіць; абу́джаны;
1. каго-што. Перапыніць чый
2.
3.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гука́нне, -я,
1.
2. Перагукванне, каб сабрацца разам.
Гу́канне вясны — старажытны язычніцкі вясновы абрад, які сімвалізуе
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пробужде́ние
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
przebudzenie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Про́спа ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Erwáchen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)