абра́млены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абра́млены абра́мленая абра́мленае абра́мленыя
Р. абра́мленага абра́мленай
абра́мленае		 абра́мленага абра́мленых
Д. абра́мленаму абра́мленай абра́мленаму абра́мленым
В. абра́млены (неадуш.)
абра́мленага (адуш.)		 абра́мленую абра́мленае абра́мленыя (неадуш.)
абра́мленых (адуш.)
Т. абра́мленым абра́мленай
абра́мленаю		 абра́мленым абра́мленымі
М. абра́мленым абра́мленай абра́мленым абра́мленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абра́млены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абра́млены абра́мленая абра́мленае абра́мленыя
Р. абра́мленага абра́мленай
абра́мленае		 абра́мленага абра́мленых
Д. абра́мленаму абра́мленай абра́мленаму абра́мленым
В. абра́млены (неадуш.)
абра́мленага (адуш.)		 абра́мленую абра́мленае абра́мленыя (неадуш.)
абра́мленых (адуш.)
Т. абра́мленым абра́мленай
абра́мленаю		 абра́мленым абра́мленымі
М. абра́мленым абра́мленай абра́мленым абра́мленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абра́млены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абра́млены абра́мленая абра́мленае абра́мленыя
Р. абра́мленага абра́мленай
абра́мленае		 абра́мленага абра́мленых
Д. абра́мленаму абра́мленай абра́мленаму абра́мленым
В. абра́млены (неадуш.)
абра́мленага (адуш.)		 абра́мленую абра́мленае абра́мленыя (неадуш.)
абра́мленых (адуш.)
Т. абра́мленым абра́мленай
абра́мленаю		 абра́мленым абра́мленымі
М. абра́мленым абра́мленай абра́мленым абра́мленых

Кароткая форма: абра́млена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абра́млены обрамлённый, окаймлённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абра́млены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абраміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абра́млены éingerahmt, éingefasst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ІО́НІК, овы (ад лац. ovum яйцо),

арнаментальны матыў на капітэлях і карнізах іанічнага і карынфскага арх. ордэраў. Складаецца з яйцападобных выпукласцей, якія зрэзаны зверху, абрамлены валікамі і чаргуюцца са стральчатымі лістамі, павернутымі вастрыём уніз. Паверхня элементаў І. гладкая або аздоблена разьбой.

С.​А.​Сергачоў.

Іонік.

т. 7, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

обра́млённый

1. прич. аса́джаны, апра́ўлены; з уста́ўленымі ра́мамі; см. обра́мить;

2. прич. абра́млены; апра́ўлены; абве́дзены; см. обрамля́ть​ 3;

3. прил., иск. абра́млены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)