аблюбо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аблюбо́ўваю аблюбо́ўваем
2-я ас. аблюбо́ўваеш аблюбо́ўваеце
3-я ас. аблюбо́ўвае аблюбо́ўваюць
Прошлы час
м. аблюбо́ўваў аблюбо́ўвалі
ж. аблюбо́ўвала
н. аблюбо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. аблюбо́ўвай аблюбо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аблюбо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аблюбо́ўваць несов. облюбо́вывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблюбо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да аблюбаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблюбава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; зак., каго-што.

Выбраць сабе каго-, што-н. па гусце.

А. месца для адпачынку.

|| незак. аблюбо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

облюбо́вывать несов. аблюбо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблюбо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да аблюбоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблюбо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблюбоўваць — аблюбаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнараўля́ць

‘аблюбоўваць што-небудзь; чакаць, устрымлівацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абнараўля́ю абнараўля́ем
2-я ас. абнараўля́еш абнараўля́еце
3-я ас. абнараўля́е абнараўля́юць
Прошлы час
м. абнараўля́ў абнараўля́лі
ж. абнараўля́ла
н. абнараўля́ла
Загадны лад
2-я ас. абнараўля́й абнараўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абнараўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Латашы́цца іўеў. ’таптацца, аблюбоўваць месца’, швянч. ’старацца, клапаціцца’ (Сл. паўн.-зах.). Утворана ад *латоха, параўн. рус. уладз., варонеж., арл., лотоха ’клапатун, клапатуха’, ’мітуслівы, непаседа’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)