абабі́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абабі́ты абабі́тая абабі́тае абабі́тыя
Р. абабі́тага абабі́тай
абабі́тае		 абабі́тага абабі́тых
Д. абабі́таму абабі́тай абабі́таму абабі́тым
В. абабі́ты (неадуш.)
абабі́тага (адуш.)		 абабі́тую абабі́тае абабі́тыя (неадуш.)
абабі́тых (адуш.)
Т. абабі́тым абабі́тай
абабі́таю		 абабі́тым абабі́тымі
М. абабі́тым абабі́тай абабі́тым абабі́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абабі́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абабі́ты абабі́тая абабі́тае абабі́тыя
Р. абабі́тага абабі́тай
абабі́тае		 абабі́тага абабі́тых
Д. абабі́таму абабі́тай абабі́таму абабі́тым
В. абабі́ты (неадуш.)
абабі́тага (адуш.)		 абабі́тую абабі́тае абабі́тыя (неадуш.)
абабі́тых (адуш.)
Т. абабі́тым абабі́тай
абабі́таю		 абабі́тым абабі́тымі
М. абабі́тым абабі́тай абабі́тым абабі́тых

Кароткая форма: абабі́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абабі́ты

1. оби́тый; обши́тый;

2. сби́тый, оби́тый;

3. отря́хнутый, оби́тый;

4. сса́женный;

5. оби́тый, обмоло́ченный, вы́колоченный;

6. обка́танный, ука́танный; уе́зженный;

1-6 см. абабі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абабі́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абабіць.

2. у знач. прым. З пашкоджаннямі на паверхні, драпінамі, шчарбінамі; абшарпаны. Між голых сцен, несамавітых, Такіх панурых, абабітых, Астаўся стол адзін на месцы. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абшарпа́ны, -ая, -ае.

Падраны, зношаны, абдзёрты, абабіты.

Абшарпанае паліто.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обколо́ченный абабі́ты; см. обколоти́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оби́тый абі́ты, мног. паабіва́ны; абабі́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абшыва́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае звонку якую‑н. абшыўку, абабіты чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скураны́, -а́я, -о́е.

1. Які мае адносіны да вырабу скур і да рэчаў са скуры.

С. завод.

Скураная сыравіна.

2. Зроблены, пашыты са скуры, абабіты скурай (у 2 знач.).

Скураныя боты.

С. кашалёк.

Скураное крэсла.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НУ́КЛЕУС (лац. nucleus ядро),

каменны, найчасцей крамянёвы абабіты жаўлак, ад якога ў каменным веку адбівалі або адціскалі пласціны ці адшчэпы для вырабу прылад працы. У сярэднім палеаліце былі пашыраны дыскападобныя адна- і двухбаковыя Н., якія аббівалі па акружнасці, у познім плеаліце — прызматычныя Н., у канцы палеаліту, у мезаліце і неаліце — пірамідальныя, клінападобныя і аморфныя Н. Часам сам Н. выкарыстоўвалі як ударную прыладу працы.

В.​Я.​Кудрашоў.

т. 11, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)