прысу́тны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
прысу́тны |
прысу́тныя |
| Р. |
прысу́тнага |
прысу́тных |
| Д. |
прысу́тнаму |
прысу́тным |
| В. |
прысу́тнага |
прысу́тных |
| Т. |
прысу́тным |
прысу́тнымі |
| М. |
прысу́тным |
прысу́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыся́жны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
прыся́жны |
прыся́жныя |
| Р. |
прыся́жнага |
прыся́жных |
| Д. |
прыся́жнаму |
прыся́жным |
| В. |
прыся́жнага |
прыся́жных |
| Т. |
прыся́жным |
прыся́жнымі |
| М. |
прыся́жным |
прыся́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыхаджа́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыхаджа́нін |
прыхаджа́не |
| Р. |
прыхаджа́ніна |
прыхаджа́н |
| Д. |
прыхаджа́ніну |
прыхаджа́нам |
| В. |
прыхаджа́ніна |
прыхаджа́н |
| Т. |
прыхаджа́нінам |
прыхаджа́намі |
| М. |
прыхаджа́ніне |
прыхаджа́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прычэ́па
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычэ́па |
прычэ́пы |
| Р. |
прычэ́пы |
прычэ́п |
| Д. |
прычэ́пе |
прычэ́пам |
| В. |
прычэ́пу |
прычэ́п |
| Т. |
прычэ́пай прычэ́паю |
прычэ́памі |
| М. |
прычэ́пе |
прычэ́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прышэ́ліца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышэ́ліца |
прышэ́ліцы |
| Р. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліц |
| Д. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліцам |
| В. |
прышэ́ліцу |
прышэ́ліц |
| Т. |
прышэ́ліцай прышэ́ліцаю |
прышэ́ліцамі |
| М. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыя́целька
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыя́целька |
прыя́целькі |
| Р. |
прыя́целькі |
прыя́целек |
| Д. |
прыя́цельцы |
прыя́целькам |
| В. |
прыя́цельку |
прыя́целек |
| Т. |
прыя́целькай прыя́целькаю |
прыя́целькамі |
| М. |
прыя́цельцы |
прыя́цельках |
Іншыя варыянты:
пры́яцелька.
Крыніцы:
krapivabr2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэзента́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэзента́нт |
прэзента́нты |
| Р. |
прэзента́нта |
прэзента́нтаў |
| Д. |
прэзента́нту |
прэзента́нтам |
| В. |
прэзента́нта |
прэзента́нтаў |
| Т. |
прэзента́нтам |
прэзента́нтамі |
| М. |
прэзента́нце |
прэзента́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэпара́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэпара́тчык |
прэпара́тчыкі |
| Р. |
прэпара́тчыка |
прэпара́тчыкаў |
| Д. |
прэпара́тчыку |
прэпара́тчыкам |
| В. |
прэпара́тчыка |
прэпара́тчыкаў |
| Т. |
прэпара́тчыкам |
прэпара́тчыкамі |
| М. |
прэпара́тчыку |
прэпара́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэ́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэ́тар |
прэ́тары |
| Р. |
прэ́тара |
прэ́тараў |
| Д. |
прэ́тару |
прэ́тарам |
| В. |
прэ́тара |
прэ́тараў |
| Т. |
прэ́тарам |
прэ́тарамі |
| М. |
прэ́тару |
прэ́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэферансі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэферансі́ст |
прэферансі́сты |
| Р. |
прэферансі́ста |
прэферансі́стаў |
| Д. |
прэферансі́сту |
прэферансі́стам |
| В. |
прэферансі́ста |
прэферансі́стаў |
| Т. |
прэферансі́стам |
прэферансі́стамі |
| М. |
прэферансі́сце |
прэферансі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)