парагва́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парагва́йка |
парагва́йкі |
| Р. |
парагва́йкі |
парагва́ек |
| Д. |
парагва́йцы |
парагва́йкам |
| В. |
парагва́йку |
парагва́ек |
| Т. |
парагва́йкай парагва́йкаю |
парагва́йкамі |
| М. |
парагва́йцы |
парагва́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паразіто́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паразіто́лаг |
паразіто́лагі |
| Р. |
паразіто́лага |
паразіто́лагаў |
| Д. |
паразіто́лагу |
паразіто́лагам |
| В. |
паразіто́лага |
паразіто́лагаў |
| Т. |
паразіто́лагам |
паразіто́лагамі |
| М. |
паразіто́лагу |
паразіто́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паралангі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паралангі́ст |
паралангі́сты |
| Р. |
паралангі́ста |
паралангі́стаў |
| Д. |
паралангі́сту |
паралангі́стам |
| В. |
паралангі́ста |
паралангі́стаў |
| Т. |
паралангі́стам |
паралангі́стамі |
| М. |
паралангі́сце |
паралангі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
парафія́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парафія́нін |
парафія́не |
| Р. |
парафія́ніна |
парафія́н |
| Д. |
парафія́ніну |
парафія́нам |
| В. |
парафія́ніна |
парафія́н |
| Т. |
парафія́нінам |
парафія́намі |
| М. |
парафія́ніне |
парафія́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
партуга́лец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
партуга́лец |
партуга́льцы |
| Р. |
партуга́льца |
партуга́льцаў |
| Д. |
партуга́льцу |
партуга́льцам |
| В. |
партуга́льца |
партуга́льцаў |
| Т. |
партуга́льцам |
партуга́льцамі |
| М. |
партуга́льцу |
партуга́льцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
парты́йны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
парты́йны |
парты́йныя |
| Р. |
парты́йнага |
парты́йных |
| Д. |
парты́йнаму |
парты́йным |
| В. |
парты́йнага |
парты́йных |
| Т. |
парты́йным |
парты́йнымі |
| М. |
парты́йным |
парты́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
парцье́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парцье́ |
парцье́ |
| Р. |
парцье́ |
парцье́ |
| Д. |
парцье́ |
парцье́ |
| В. |
парцье́ |
парцье́ |
| Т. |
парцье́ |
парцье́ |
| М. |
парцье́ |
парцье́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
па́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́ршчык |
па́ршчыкі |
| Р. |
па́ршчыка |
па́ршчыкаў |
| Д. |
па́ршчыку |
па́ршчыкам |
| В. |
па́ршчыка |
па́ршчыкаў |
| Т. |
па́ршчыкам |
па́ршчыкамі |
| М. |
па́ршчыку |
па́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пары́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пары́льшчык |
пары́льшчыкі |
| Р. |
пары́льшчыка |
пары́льшчыкаў |
| Д. |
пары́льшчыку |
пары́льшчыкам |
| В. |
пары́льшчыка |
пары́льшчыкаў |
| Т. |
пары́льшчыкам |
пары́льшчыкамі |
| М. |
пары́льшчыку |
пары́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паску́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паску́днік |
паску́днікі |
| Р. |
паску́дніка |
паску́днікаў |
| Д. |
паску́дніку |
паску́днікам |
| В. |
паску́дніка |
паску́днікаў |
| Т. |
паску́днікам |
паску́днікамі |
| М. |
паску́дніку |
паску́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)