грыма́снік, ‑а, м.

Разм. Той, хто грымаснічае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышука́льнік, ‑а, м.

Той, хто займаецца вышуканнем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяро́вачнік, ‑а, м.

Той, хто ўе вяроўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геолагаразве́дчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца геолагаразведкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адстрэ́льшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць адстрэл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асеніза́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца асенізацыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астро́лаг, ‑а, м.

Той, хто займаецца астралогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вершасклада́льнік, ‑а, м.

Той, хто складае вершы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінагра́дар, ‑а, м.

Той, хто разводзіць вінаград.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінаро́б, ‑а, м.

Той, хто займаецца вінаробствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)