verüben vt твары́ць, рабі́ць, вытвара́ць (што-н. дрэннае);

víeles verübt háben мець мно́га на сумле́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusschauen vi (nach D)

1) нагляда́ць (за кім-н.); выгля́дваць, выгляда́ць

2) мець вы́гляд, вы́глядзець

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Múndwerk разм.:

ein gútes [geläufiges] ~ háben мець до́бра падве́шаны язы́к, не ле́зці па сло́ва ў кішэ́нь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kínderstube f -, -en дзіця́чы пако́й;

éine gúte ~ háben [geníeßen*] атрыма́ць до́брае выхава́нне; мець до́брыя мане́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

leck a ляда́чы, ляда́шчы, з це́чу;

~ sein [wérden] цячы́, дава́ць це́чу, мець працёк (пра судна, бочку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schneid m -s разм. зухава́тасць, уда́ласць, вы́праўка;

kéinen ~ háben не мець вы́праўкі;

~ háben быць энергі́чным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fórtschritt m -(e)s, -e по́спех, прагрэ́с;

~e máchen мець по́спехі;

im ~ begríffen sein прагрэсі́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fréihaben* аддз. vt мець во́льны час (ад работы);

ich hábe héute frei я сёння свабо́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fühlung f -, -en до́тык, канта́кт, су́вязь;

mit j-m ~ háben мець канта́кт з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзе́йнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. Рабіць што-н., займацца чым-н.

Д. рашуча.

2. чым. Кіраваць, валодаць чым-н.

Спартсмен удала дзейнічаў ракеткай.

Пасля ранення нага не дзейнічае.

3. на каго-што і без дап. Рабіць уплыў, уздзеянне, выклікаць якую-н. рэакцыю ў адказ.

Лякарства на яго станоўча дзейнічае.

Сонца згубна дзейнічае на жэньшэнь.

4. Быць спраўным (пра апараты, механізмы).

Механізм дзейнічае безадказна.

5. Мець сілу, абавязваць рабіць пэўным чынам.

Тут дзейнічаў даўні звычай.

◊

Дзейнічаць на нервы каму (разм.) — раздражняць каго-н.

|| зак. падзе́йнічаць, -аю, -аеш, -ае (да 3 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)