анама́стыка
(
1) сукупнасць уласных імён у мове;
2) раздзел мовазнаўства, які вывучае ўласныя імёны.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
анама́стыка
(
1) сукупнасць уласных імён у мове;
2) раздзел мовазнаўства, які вывучае ўласныя імёны.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Атво́ная ’пакатая, спадзістая (пра страху)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пі — пра падачу машынай гуку (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адго́нны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кандэнсацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кандэнсацыі (у 1 знач.),
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крамо́льны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крапе́жны, ‑ая, ‑ае.
1. Які служыць для змацоўвання частак машын і канструкцый.
2. Прызначаны для мацавання горных вырабатак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саўга́сны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да саўгаса, належыць яму.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заво́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які адбываецца пры адсутнасці таго, хто мае дачыненне да справы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прызавы́ 1, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да прыза 1,
прызавы́ 2, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да прыза 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)