Ты́ркаць1 ‘тыкаць’ (ТСБМ, Байк. і Некр.), ‘утыкаць што-небудзь вострае’ (Нас.), ‘саджаць’ (Нас., Юрч. СНЛ), ‘закладаць, насаджваць (снапы ў азярод)’ (рагач., калінк., Сл. ПЗБ), ‘засоўваць (грэбень у валасы)’ (рагач., Сл. ПЗБ), ‘бадзяцца, валэндацца’ (Зайка Кос.), тыркаты ‘поркаць, утыкаць’ (Клундук), ты́ркнуць ‘усунуць, тыкнуць’ (Нас.), ‘паказацца, з’явіцца’ (Сцяшк.), тыркану́цца ‘высунуцца’ (Бяльк.), тырну́ць ‘высунуць, выставіць, паказаць’ (Юрч. СНЛ), сюды ж ты́ркаць нос ‘заглядваць’; утыркну́ць ‘уткнуць’, ‘спешна, на хаду падаць што-небудзь’ (Нік., Оч.) — у сувязі з апошнім параўн. харв.tȓk, серб.тр̑к: у тр̑ку ‘на бягу’, тр̏ка ‘беганіна’. Гукапераймальнае (рухапераймальнае) утварэнне ад тырк ‘штоўх, пыр’ (Нас.), ‘тырк’ (Байк. і Некр.), якое можна супаставіць з літ.tùrk‑terėti ‘штурхнуць’ (Буга, Rinkt., 1, 490). Карскі следам за Шахматавым на фоне ўсх.-слав.*trъk‑ разглядае як выпадак т. зв. трэцяга поўнагалосся (Карскі 1, 258) — экспрэсіўна пераўтворанае то́ркаць (Фасмер, 4, 132). Варбат (Исслед., 64) бачыць у рус.ты́рнуть ‘усунуць’ (пры торкнуць, гл.) ступень падаўжэння рэдукцыі ў дзеясловах на ‑*ati і некаторых дзеясловах на ‑*nǫti.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wave2[weɪv]v.
1. калыха́ць; калыха́цца;
a field of waving corn хва́лістая ні́ва
2. кучара́віцца (пра валасы)
3. маха́ць (рукою, насоўкаю і да т.п.);
wave goodbye at/to smb. маха́ць каму́-н. на развіта́нне
♦
wave a magic hand твары́ць цу́ды
wave along[ˌweɪvəˈlɒŋ]phr. v. пака́зваць накіру́нак руко́ю
wave aside[ˌweɪvəˈsaɪd]phr. v. адма́хвацца (ад каго-н.)
wave away[ˌweɪvəˈweɪ]phr. v. =
wave alongwave down[ˌweɪvˈdaʊn]phr. v. рабі́ць сігна́л спыні́цца (рукою)
wave on[ˌweɪvˈɒn]phr. v. = wave along
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
jaśnieć
jaśni|eć
незак.
1. яснець, святлець;
od słońca ~eją mi włosy — на сонцы ў мяне выгараюць валасы;
2. зіхацець, свяціцца;
wieżowce ~ały się światłem reklam — хмарачосы (гмахі) свяціліся агнямі рэклам;
3. віднець, світаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
падрэ́зацьсов.
1.в разн. знач. подре́зать;
п. валасы́ — подре́зать во́лосы;
п. хле́ба — подре́зать хле́ба;
п. дзёран — подре́зать дёрн;
няўда́ча ~зала яго́ — неуда́ча подре́зала его́;
2.перен., разг. (словом) подде́ть;
ло́ўка я яго́ ~заў — ло́вко я его́ подде́л;
3.перен., разг. (о болезни) подкоси́ть;
хваро́ба яго́ ~зала — боле́знь его́ подкоси́ла;
4. подре́зать; (пилой — ещё) подпили́ть;
◊ п. кры́лы — подре́зать кры́лья
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
stréichen*
1.vi(s) хадзі́ць, бадзя́цца
2.vt
1) нама́зваць, зама́зваць
2) фарбава́ць, малява́ць;
frisch gestríchen! пафарбава́на!;
grün gestríchen пафарбава́на ў зялёны ко́лер
3) гла́дзіць;
das Haar glatt ~ прыгла́дзіць валасы́
4) выкрэ́сліваць;
gestríchen voll по́ўны да бераго́ў;
das Maß ist gestríchen!разм. хо́піць!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
rot
1.a
1) чырво́ны;
~ wérden, ~ ánlaufen*, ~en Kopf bekómmen* пачырване́ць (ад сораму і г.д.);