аджа́ць, адажну, адажнеш, адажне;
1. Зжаць невялікую частку поля (ад краю).
2. Разлічыцца, адрабіўшы жнівом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аджа́ць, адажну, адажнеш, адажне;
1. Зжаць невялікую частку поля (ад краю).
2. Разлічыцца, адрабіўшы жнівом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апа́рыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца;
Пашкодзіць сабе скуру гарачай парай або кіпнем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кара́куль, ‑ю,
Шкурка ягнят каракульскіх авечак з кароткай пакручастай шэрсцю шэрага або чорнага колеру.
[Ад геагр. назвы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здаві́ць, злаўлю, здавіш, здавіць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
злі́тнасць, ‑і,
Уласцівасць і стан злітнага; адзінства каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іко́на, ‑ы.
Малюнак бога або святога як прадмет рэлігійнага пакланення; абраз 1.
[Грэч. eikōn — малюнак, абраз, падабенства.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ло́пух, ‑у,
Двухгадовая або шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з буйнымі шырокімі лістамі і ўчэпістымі калючкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
магі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да магіі.
2. Незвычайны па сіле ўздзеяння; цудадзейны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макрэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе;
Станавіцца мокрым, вільготным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяндля́рня, ‑і,
Збудаванне, дзе вэндзяць мяса, сала, рыбу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)