кароткахваляві́к, ‑левіка,
Радыёаматар, які займаецца перадачай і прыёмам па радыё на кароткіх хвалях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кароткахваляві́к, ‑левіка,
Радыёаматар, які займаецца перадачай і прыёмам па радыё на кароткіх хвалях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жарнаві́к, ‑а,
1. Дзікі камень, з якога раней рабілі жорны.
2. Тое, што і жарон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заве́дамы, ‑ая, ‑ае.
Наперад добра вядомы; несумненны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнагадзённы, ‑ая, ‑ае.
Які працягваецца многа дзён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадне́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пападу́маць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паслядзе́янне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патро́іцца, ‑троіцца;
Павялічыццаў тры разы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плебе́й, ‑я,
1. У Старажытным Рыме — чалавек ніжэйшага саслоўя, асабіста свабодны,
2. У буржуазна-дваранскім жаргоне — чалавек не арыстакратычнага паходжання.
[Лац. plebejus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадэфілі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Урачыста прайсці (на парадзе, дэманстрацыі і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)