хму́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Панура або задумліва моршчыць, насупліваць (лоб, бровы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хму́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Панура або задумліва моршчыць, насупліваць (лоб, бровы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ятро́ўка, ‑і,
Жонка аднаго брата ў адносінах да жонкі другога брата.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капе́йка, -і,
1. Дробная манета, адна сотая рубля.
2.
Без капейкі — без якіх
Да (апошняй) капейкі — без астатку патраціць, заплаціць, атрымаць
Жывая капейка — пра ўсё, што дае даход.
Капейка ў капейку — пры падліку грошай: абсалютна дакладна, колькі патрабуецца.
Ні капейкі (за душой) — зусім
||
Абысціся ў капеечку — дорага каштаваць.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разуме́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е;
1. каго-што. Усведамляць, спасцігаць розумам сэнс, змест
2. што і з
3. каго-што. Падразумяваць, мець на ўвазе.
4. у
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Карата́ць ’скарачаць, праводзіць час’,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
cause1
1. прычы́на; падста́ва; наго́да;
the cause of war/fire прычы́на вайны́/пажа́ру;
without good cause без ува́жлівай прычы́ны;
2. спра́ва;
fight for the cause of justice змага́цца за справядлі́вую спра́ву;
make common cause with
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
выпада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
но́жны 1, ножан;
Футарал для шаблі, кінжала і пад.
но́жны 2, ‑аў;
1. Вялікія нажніцы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авуа́ры, ‑аў;
1. Грашовыя сродкі, чэкі, вэксалі, акрэдытывы, якімі ўтвараюцца плацяжы і пагашаюцца абавязацельствы.
2. Сродкі банка ў замежнай валюце на яго рахунках у замежных банках.
3. Уклады прыватных асоб і арганізацыя ў банках.
[Фр. avoir — набытак, маёмасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́дры, ‑аў;
1. Пастаянны састаў воінскіх часцей, які не дэмабілізуецца ў мірны час.
2. Асноўны састаў кваліфікаваных работнікаў якой‑н. галіны дзейнасці, якога‑н. прадпрыемства, установы і пад.
[Фр. cadres.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)