віць несов. вить;

в. вяро́ўкі — (з каго) вить верёвки (из кого);

з ве́тру вяро́ўкі в. — нести́ (поро́ть) ахине́ю (дичь, вздор, ерунду́, галиматью́, чепуху́, чушь);

сам на сабе́ вяро́ўку ўе — сам себе́ я́му ро́ет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узвярну́ць сов., разг.

1. взрыть;

у. усю́ зямлю́ — взрыть всю зе́млю;

2. прям., перен. взвали́ть;

у. пакла́жу на воз — взвали́ть покла́жу на воз;

у. віну́ на каго́е́будзь — взвали́ть вину́ на кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

улюбі́ць (каго, што) сов.

1. влюби́ть;

і́ла ў сябе́ хло́пца — влюби́ла в себя́ па́рня;

2. разг. полюби́ть, пристрасти́ться (к чему);

я ўлюбі́ў кні́гі з дзяці́нства — я полюби́л кни́ги (пристрасти́лся к кни́гам) с де́тства

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спатка́ць beggnen* vi (s) (каго-н. D), trffen* vt; stßen* vi (s) (што-н. auf A) (натыкнуцца); fnden* vt, entdcken vt (знайсці)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уну́рыцца

1. (панурыцца) den Kopf hängen lssen*;

2. (пільна, не зводзячы вачэй, глядзець на каго-н., што-н.) nstarren vt, fixeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утаро́піць (вочы, позірк на каго-н., што-н.) den (bewgungslosen, strren) Blick auf etw., auf j-n rchten; etw.j-n nstarren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зале́чваць hilen vt;

зале́чваць ра́ны die Wnden hilen;

зале́чваць кагода сме́рці разм. j-n durch flsche Behndlung ins Jnseits befördern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замяша́ць

1. (падрыхтаваць) knten vt, inrühren vt;

2. (уцягнуць каго-н. у што-н.) (in ine Sche) verwckeln vt [verstr cken vt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запе́рці

1. (дзверы, скрынку і пад.) (z)schleßen* vt, zsperren vt, versprren vt, verschleßen* vt;

2. (каго-н.) inschließen* vt, insperren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заразі́цца

1. sich nstecken (у каго-н. bei D, чым-н. mit D); sich ine Infektinskrankheit hlen [zziehen*];

2. перан. mtgerissen [frtgerissen] wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)