аўтаго́ншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтаго́ншчык |
аўтаго́ншчыкі |
| Р. |
аўтаго́ншчыка |
аўтаго́ншчыкаў |
| Д. |
аўтаго́ншчыку |
аўтаго́ншчыкам |
| В. |
аўтаго́ншчыка |
аўтаго́ншчыкаў |
| Т. |
аўтаго́ншчыкам |
аўтаго́ншчыкамі |
| М. |
аўтаго́ншчыку |
аўтаго́ншчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтазаво́дзец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтазаво́дзец |
аўтазаво́дцы |
| Р. |
аўтазаво́дца |
аўтазаво́дцаў |
| Д. |
аўтазаво́дцу |
аўтазаво́дцам |
| В. |
аўтазаво́дца |
аўтазаво́дцаў |
| Т. |
аўтазаво́дцам |
аўтазаво́дцамі |
| М. |
аўтазаво́дцу |
аўтазаво́дцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуказна́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
навуказна́вец |
навуказна́ўцы |
| Р. |
навуказна́ўца |
навуказна́ўцаў |
| Д. |
навуказна́ўцу |
навуказна́ўцам |
| В. |
навуказна́ўца |
навуказна́ўцаў |
| Т. |
навуказна́ўцам |
навуказна́ўцамі |
| М. |
навуказна́ўцу |
навуказна́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
награба́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
награба́льшчык |
награба́льшчыкі |
| Р. |
награба́льшчыка |
награба́льшчыкаў |
| Д. |
награба́льшчыку |
награба́льшчыкам |
| В. |
награба́льшчыка |
награба́льшчыкаў |
| Т. |
награба́льшчыкам |
награба́льшчыкамі |
| М. |
награба́льшчыку |
награба́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
награва́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
награва́льшчыца |
награва́льшчыцы |
| Р. |
награва́льшчыцы |
награва́льшчыц |
| Д. |
награва́льшчыцы |
награва́льшчыцам |
| В. |
награва́льшчыцу |
награва́льшчыц |
| Т. |
награва́льшчыцай награва́льшчыцаю |
награва́льшчыцамі |
| М. |
награва́льшчыцы |
награва́льшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нагру́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нагру́зчыца |
нагру́зчыцы |
| Р. |
нагру́зчыцы |
нагру́зчыц |
| Д. |
нагру́зчыцы |
нагру́зчыцам |
| В. |
нагру́зчыцу |
нагру́зчыц |
| Т. |
нагру́зчыцай нагру́зчыцаю |
нагру́зчыцамі |
| М. |
нагру́зчыцы |
нагру́зчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надзіма́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
надзіма́льшчык |
надзіма́льшчыкі |
| Р. |
надзіма́льшчыка |
надзіма́льшчыкаў |
| Д. |
надзіма́льшчыку |
надзіма́льшчыкам |
| В. |
надзіма́льшчыка |
надзіма́льшчыкаў |
| Т. |
надзіма́льшчыкам |
надзіма́льшчыкамі |
| М. |
надзіма́льшчыку |
надзіма́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надчалаве́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
надчалаве́к |
надчалаве́кі |
| Р. |
надчалаве́ка |
надчалаве́каў |
| Д. |
надчалаве́ку |
надчалаве́кам |
| В. |
надчалаве́ка |
надчалаве́каў |
| Т. |
надчалаве́кам |
надчалаве́камі |
| М. |
надчалаве́ку |
надчалаве́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назначэ́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
назначэ́нец |
назначэ́нцы |
| Р. |
назначэ́нца |
назначэ́нцаў |
| Д. |
назначэ́нцу |
назначэ́нцам |
| В. |
назначэ́нца |
назначэ́нцаў |
| Т. |
назначэ́нцам |
назначэ́нцамі |
| М. |
назначэ́нцу |
назначэ́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
на́ймітка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
на́ймітка |
на́йміткі |
| Р. |
на́йміткі |
на́ймітак |
| Д. |
на́ймітцы |
на́йміткам |
| В. |
на́ймітку |
на́ймітак |
| Т. |
на́йміткай на́йміткаю |
на́йміткамі |
| М. |
на́ймітцы |
на́ймітках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)