мні́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мні́шка |
мні́шкі |
| Р. |
мні́шкі |
мні́шак |
| Д. |
мні́шцы |
мні́шкам |
| В. |
мні́шку |
мні́шак |
| Т. |
мні́шкай мні́шкаю |
мні́шкамі |
| М. |
мні́шцы |
мні́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
многастано́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
многастано́чнік |
многастано́чнікі |
| Р. |
многастано́чніка |
многастано́чнікаў |
| Д. |
многастано́чніку |
многастано́чнікам |
| В. |
многастано́чніка |
многастано́чнікаў |
| Т. |
многастано́чнікам |
многастано́чнікамі |
| М. |
многастано́чніку |
многастано́чніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
моватво́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
моватво́рац |
моватво́рцы |
| Р. |
моватво́рца |
моватво́рцаў |
| Д. |
моватво́рцу |
моватво́рцам |
| В. |
моватво́рца |
моватво́рцаў |
| Т. |
моватво́рцам |
моватво́рцамі |
| М. |
моватво́рцу |
моватво́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
монатэі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
монатэі́ст |
монатэі́сты |
| Р. |
монатэі́ста |
монатэі́стаў |
| Д. |
монатэі́сту |
монатэі́стам |
| В. |
монатэі́ста |
монатэі́стаў |
| Т. |
монатэі́стам |
монатэі́стамі |
| М. |
монатэі́сце |
монатэі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
архаі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
архаі́ст |
архаі́сты |
| Р. |
архаі́ста |
архаі́стаў |
| Д. |
архаі́сту |
архаі́стам |
| В. |
архаі́ста |
архаі́стаў |
| Т. |
архаі́стам |
архаі́стамі |
| М. |
архаі́сце |
архаі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
архідыя́кан
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
архідыя́кан |
архідыя́каны |
| Р. |
архідыя́кана |
архідыя́канаў |
| Д. |
архідыя́кану |
архідыя́канам |
| В. |
архідыя́кана |
архідыя́канаў |
| Т. |
архідыя́канам |
архідыя́канамі |
| М. |
архідыя́кане |
архідыя́канах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
архіпа́стыр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
архіпа́стыр |
архіпа́стыры |
| Р. |
архіпа́стыра |
архіпа́стыраў |
| Д. |
архіпа́стыру |
архіпа́стырам |
| В. |
архіпа́стыра |
архіпа́стыраў |
| Т. |
архіпа́стырам |
архіпа́стырамі |
| М. |
архіпа́стыру |
архіпа́стырах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арыенталі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арыенталі́ст |
арыенталі́сты |
| Р. |
арыенталі́ста |
арыенталі́стаў |
| Д. |
арыенталі́сту |
арыенталі́стам |
| В. |
арыенталі́ста |
арыенталі́стаў |
| Т. |
арыенталі́стам |
арыенталі́стамі |
| М. |
арыенталі́сце |
арыенталі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ары́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ары́йка |
ары́йкі |
| Р. |
ары́йкі |
ары́ек |
| Д. |
ары́йцы |
ары́йкам |
| В. |
ары́йку |
ары́ек |
| Т. |
ары́йкай ары́йкаю |
ары́йкамі |
| М. |
ары́йцы |
ары́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аса́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аса́днік |
аса́днікі |
| Р. |
аса́дніка |
аса́днікаў |
| Д. |
аса́дніку |
аса́днікам |
| В. |
аса́дніка |
аса́днікаў |
| Т. |
аса́днікам |
аса́днікамі |
| М. |
аса́дніку |
аса́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)