літара́левы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да літаралі; які расце, жыве на літаралі. Літаралевая зона. Літаралевая флора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышгукавы́, ‑ая, ‑ое.

Які перавышае скорасць гуку; які рухаецца са скорасцю, што перавышае скорасць гуку. Звышгукавы самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малааўтарытэ́тны, ‑ая, ‑ае.

Які не карыстаецца дастатковым аўтарытэтам; не ўплывовы. // Які не заслугоўвае поўнага давер’я. Малааўтарытэтныя крыніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркшэ́йдэрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маркшэйдэра, да маркшэйдэрства, які належыць ім. Маркшэйдэрская справа. Маркшэйдэрскія інструменты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мензу́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да мензулы. // Які робіцца, выконваецца пры дапамозе мензулы. Мензульныя здымкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мерыдыяна́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мерыдыяна. // Які ідзе ў напрамку мерыдыяна, па мерыдыяну. Мерыдыянальная лінія.

[Лац. meridionalis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэкара́тар, ‑а, м.

1. Мастак, які піша дэкарацыі.

2. Спецыяліст, які афармляе сцэны, будынкі, паркі і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мёртванаро́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Які нарадзіўся мёртвым. Мёртванароджанае дзіця.

2. перан. Нежыццёвы, які нельга ажыццявіць. Мёртванароджаны праект.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

му́скусны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да мускусу. Мускусны пах.

2. Які выдзяляе мускус. Мускусныя залозы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да набіўкі; які служыць, прызначаны для набіўкі. Набівачная машына. Набівачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)