абсалюты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абсалюты́ст абсалюты́сты
Р. абсалюты́ста абсалюты́стаў
Д. абсалюты́сту абсалюты́стам
В. абсалюты́ста абсалюты́стаў
Т. абсалюты́стам абсалюты́стамі
М. абсалюты́сце абсалюты́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсалюты́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абсалюты́стка абсалюты́сткі
Р. абсалюты́сткі абсалюты́стак
Д. абсалюты́стцы абсалюты́сткам
В. абсалюты́стку абсалюты́стак
Т. абсалюты́сткай
абсалюты́сткаю		 абсалюты́сткамі
М. абсалюты́стцы абсалюты́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абскура́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абскура́нтка абскура́нткі
Р. абскура́нткі абскура́нтак
Д. абскура́нтцы абскура́нткам
В. абскура́нтку абскура́нтак
Т. абскура́нткай
абскура́нткаю		 абскура́нткамі
М. абскура́нтцы абскура́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсле́давальнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абсле́давальнік абсле́давальнікі
Р. абсле́давальніка абсле́давальнікаў
Д. абсле́давальніку абсле́давальнікам
В. абсле́давальніка абсле́давальнікаў
Т. абсле́давальнікам абсле́давальнікамі
М. абсле́давальніку абсле́давальніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсле́давальніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абсле́давальніца абсле́давальніцы
Р. абсле́давальніцы абсле́давальніц
Д. абсле́давальніцы абсле́давальніцам
В. абсле́давальніцу абсле́давальніц
Т. абсле́давальніцай
абсле́давальніцаю		 абсле́давальніцамі
М. абсле́давальніцы абсле́давальніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсмо́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абсмо́льшчыца абсмо́льшчыцы
Р. абсмо́льшчыцы абсмо́льшчыц
Д. абсмо́льшчыцы абсмо́льшчыцам
В. абсмо́льшчыцу абсмо́льшчыц
Т. абсмо́льшчыцай
абсмо́льшчыцаю		 абсмо́льшчыцамі
М. абсмо́льшчыцы абсмо́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абструкцыяні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абструкцыяні́ст абструкцыяні́сты
Р. абструкцыяні́ста абструкцыяні́стаў
Д. абструкцыяні́сту абструкцыяні́стам
В. абструкцыяні́ста абструкцыяні́стаў
Т. абструкцыяні́стам абструкцыяні́стамі
М. абструкцыяні́сце абструкцыяні́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абструкцыяні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абструкцыяні́стка абструкцыяні́сткі
Р. абструкцыяні́сткі абструкцыяні́стак
Д. абструкцыяні́стцы абструкцыяні́сткам
В. абструкцыяні́стку абструкцыяні́стак
Т. абструкцыяні́сткай
абструкцыяні́сткаю		 абструкцыяні́сткамі
М. абструкцыяні́стцы абструкцыяні́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абці́ршчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абці́ршчыца абці́ршчыцы
Р. абці́ршчыцы абці́ршчыц
Д. абці́ршчыцы абці́ршчыцам
В. абці́ршчыцу абці́ршчыц
Т. абці́ршчыцай
абці́ршчыцаю		 абці́ршчыцамі
М. абці́ршчыцы абці́ршчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абшчы́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абшчы́ннік абшчы́ннікі
Р. абшчы́нніка абшчы́ннікаў
Д. абшчы́нніку абшчы́ннікам
В. абшчы́нніка абшчы́ннікаў
Т. абшчы́ннікам абшчы́ннікамі
М. абшчы́нніку абшчы́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)