бязрэйкавая машына, якая рухаецца за кошт кінетычнай энергіі, назапашанай у махавіку. Выкарыстоўваецца як дапаможны трансп. сродак для перавозкі пасажыраў (грузаў) на невял. адлегласці і абслугоўвання выбухованебяспечных аб’ектаў. Раскручваецца махавік эл. або пнеўматычным рухавіком на зарадных пунктах. Выкарыстоўваюцца таксама (з 1955) электражыробусы, аснашчаныя асінхронным рухавіком-генератарам, сучлененым з махавіком, і цягавымі электрарухавікамі. Доследныя ўзоры Ж. (ЗША) абслугоўваюць пасаж. трасы да 12 км.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІНЖЫНЕ́РНАЯ ПСІХАЛО́ГІЯ,
галіна псіхалогіі, якая даследуе псіхал. асаблівасці працы чалавека пры ўзаемадзеянні яго з тэхн. сродкамі ў працэсе вытв. і кіраўніцкай дзейнасці. Як самаст. кірунак пачала фарміравацца ў 1940-я г. ў межах псіхалогіі працы. Яе актывізацыя ў 1950-я г. звязана з навук.-тэхн. рэвалюцыяй. Сучасная І.п. даследуе складаныя працэсы ўзаемнай адаптацыі чалавека і сістэмы, якой ён кіруе. Яе дасягненні выкарыстоўваюцца для аптымізацыі дзейнасці людзей у сістэмах «чалавек — машына», у эрганоміцы.
3.каму. Даць каму-н. паглядзець на сябе, агледзець сябе.
Ну, пакажыся, як ты выглядаеш у новым гарнітуры.
П. ўрачу.
|| незак.пака́звацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
gin
I[dʒɪn]
n.
джын -у m.
II[dʒɪn]1.
n.
1) баво́ўнаачышча́льная машы́на
2) калаўро́т -а m., лябёдка f. (машы́на)
3) сіло́n., сіло́к -ка́m., па́стка f.
2.
v.t.
1) ачышча́ць баво́ўну
2) лаві́ць сіло́м (пту́шак, жывёлін)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dishwasher
[ˈdɪʃ,wɔʃər]
n.
1) пасудамы́йка (машы́на) f
2) пасу́днік -а m. (асо́ба, што мы́е по́суд), пасу́дніца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
самахо́дм.
1.тэх. (на станку) Sélbststeuerung f -;
2. (самаходная машына) sélbstfahrende Maschíne;
3.разм.Áuto n -s, -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
інду́ктар, ‑а, м.
1. Электрычная машына з ручным прыводам для атрымання пераменнага току. Тэлефонны індуктар.
2. Электрамагніт, які ўтварае магнітнае поле ў генератары пастаяннага току.
[Лац. induktor — пабуджальнік, узбуджальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кала́ндр, ‑а, м.
Машына, што складаецца з сістэмы валоў, паміж якімі прапускаецца тканіна, папера або гума, каб надаць ім гладкасць, глянцавітасць ці атрымаць лісты, пласціны.
[Фр. calandre.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзялі́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да дзялення (у 2 знач.).
2.Спец. Прызначаны для нанясення дзяленняў (у 3 знач). Дзялільны цыркуль. Дзялільная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напагато́ве, прысл.
У стане гатоўнасці. Быць напагатове. □ У тамбурах з аўтаматамі напагатове стаялі салдаты.Сіняўскі.Запраўленая і дагледжаная з вечара машына была напагатове.Б. Стральцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)