прэферэнцы́йны

(лац. praeferens, -ntis = які аддае перавагу)

які мае адносіны да прэферэнцыі, заснаваны на ёй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сакра́льны1

(с.-лац. sacralis, ад лац. sacer = святы)

які мае адносіны да рэлігійнага культу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

-скапія

(гр. skopeo = назіраю)

другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да назірання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спазматы́чны

(фр. spasmaüque, ад гр. spasma = сутарга)

які мае адносіны да спазмы; выкліканы спазмамі, сутаргавы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сугесты́ўны

(н.-лац. suggestivus = які ўнушае)

які мае адносіны да сугестыі (напр. с-ая лірыка).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эка-

(гр. oikos = жыллё, асяроддзе)

першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае адносіны да экалогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Сярдзю́к ’ахоўнік гетмана ў Украіне’ (ТСБМ), параўн. укр. сердю́к ’тс’, што выводзіцца з тур. sürtük ’наглядчык’ (Фасмер, 3, 606; ЕСУМ, 5, 218). Няясныя адносіны да сярдзю́к экспр. ’багацей’ (Юрч. Вытв.), для якога можна дапусціць сувязь з сердзю́к ’гняўлівы чалавек’ (Нас.) ад сярдзіты, сердаваць (гл.), што можа ўспрымацца і як народнаэтымалагічнае асэнсаванне запазычання.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адка́зны

1. verntwortlich; hftbar;

адка́зныя адно́сіны [ста́ўленне] да пра́цы verntwortungsbewusste instellung zur rbeit;

2. (важны) verntwortlich, verntwortungsvoll; entschidend (рашучы);

адка́знае даручэ́нне verntwortungsvoller uftrag;

адка́зная паса́да ein verntwortlicher [gehbener] Psten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разарва́ць zerrißen* vt (на кавалкі); zerftzen vt (абы-як);

разарва́ць на кава́лкі in Stücke rißen*;

2. (сувязі, кантакты) (b)brchen* vt;

разарва́ць дыпламаты́чныя адно́сіны diplomtische Bezehungen bbrechen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обще́ние ср. (сношения) зно́сіны, -сін ед. нет; (связь) су́вязь, -зі ж.; (отношения) адно́сіны, -сін ед. нет;

в те́сном обще́нии у це́снай су́вязі;

язы́к — ору́дие обще́ния люде́й мо́ва — сро́дак зно́сін людзе́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)