Трыма́ць ‘узяўшы ў рукі (рот, зубы), не даваць выпасці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трыма́ць ‘узяўшы ў рукі (рот, зубы), не даваць выпасці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАЛІНЕ́ЗІЯ ФРАНЦУ́ЗСКАЯ (
уладанне Францыі ў
Прырода. У складзе П.Ф. 215 астравоў і атолаў вулканічнага (35 астравоў) або каралавага (180 атолаў) паходжання. Вулканічнымі з’яўляецца большасць а-воў Таварыства, Тубуаі, Маркізскія; каралавыя атолы ўтвараюць архіпелаг Туамоту. Горы на вулканічных астравах дасягаюць 2241
Насельніцтва. Карэнныя жыхары — палінезійцы, разам з еўрапейска-палінезійскімі метысамі складаюць 78%; падзяляюцца на блізкія народы: таіцяне (больш за 50% насельніцтва краіны), туамоту, тубуайцы, маркізцы, мангарэва. Жывуць таксама кітайцы (12%) і французы (10%). Вернікі пераважна пратэстанты (54%) і католікі (30%). Сярэднегадавы прырост 1,7% (1999). Сярэдняя
У
Гісторыя. Заселена палінезійцамі ў канцы 1-га
Гаспадарка. П.Ф. — краіна сярэдняга ўзроўню развіцця. Валавы
І.Я.Афнагель (прырода, насельніцтва, гаспадарка).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ка́неўка Куп'істае балота, куп'істая балотная сенажаць,
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
кукуру́зішча Поле,
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
перато́к
1. Месца,
2. Праход, рукаў, які злучае азярыну з ракой (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
сце́лішча Месца,
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
чапіна́ Месца ў рацэ або возеры, на дне якога многа сукаватых дрэў, бярвенняў, карчоў, камення і
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ва́да, ‑ы,
вада́, ‑ы́,
1. Празрыстая бясколерная вадкасць, якая ўтварае рэкі, азёры, моры і з’яўляецца хімічным злучэннем кіслароду і вадароду.
2.
3.
4. Якасць каштоўнага каменя, якая вызначаецца чысцінёй бляску, празрыстасцю.
5.
6. Паводка, разводдзе.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Прымушаць рухацца, перамяшчацца шматразова або ў розных напрамках (звычайна пра жывёлу).
2. Перакідваць, перакочваць з месца на месца.
3.
4.
5. Праследаваць звера, ісці па яго слядах.
6. Прымушаць пакінуць якое‑н. месца; выганяць, праганяць.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гара́, ‑ы;
1. Участак зямной паверхні, які высока ўзнімаецца над акаляючай мясцовасцю;
2.
3. Памяшканне, прастора паміж столлю і дахам на хаце; гарышча.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)