ненаўмы́сны, ‑ая, ‑ае.
Які зроблены або адбываецца без намеру; загадзя не абдуманы; выпадковы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ненаўмы́сны, ‑ая, ‑ае.
Які зроблены або адбываецца без намеру; загадзя не абдуманы; выпадковы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папо́мніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Надоўга запомніць (што‑н. непрыемнае).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патэ́нцыя, ‑і,
Магчымасці, здольнасці, якія скрыты і могуць выявіцца пры пэўных умовах.
[Ад лац. potentia — сіла.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыва́тнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбу́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скаро́мніна, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сло́нка, ‑і,
Лясная птушка з рудавата-бурым апярэннем; лясны кулік, вальдшнэп.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́слік, ‑а,
Невялікі грызун сямейства вавёркавых, які жыве ў норах і шкодзіць пасевам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сыро́ватка, ‑і,
Вадкасць, якая атрымліваецца пры адтопліванні, адстойванні кіслага малака.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сы́шчыцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сышчыка, уласцівы сышчыку або належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)