індыя́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індыя́нка |
індыя́нкі |
| Р. |
індыя́нкі |
індыя́нак |
| Д. |
індыя́нцы |
індыя́нкам |
| В. |
індыя́нку |
індыя́нак |
| Т. |
індыя́нкай індыя́нкаю |
індыя́нкамі |
| М. |
індыя́нцы |
індыя́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
індэтэрміні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індэтэрміні́ст |
індэтэрміні́сты |
| Р. |
індэтэрміні́ста |
індэтэрміні́стаў |
| Д. |
індэтэрміні́сту |
індэтэрміні́стам |
| В. |
індэтэрміні́ста |
індэтэрміні́стаў |
| Т. |
індэтэрміні́стам |
індэтэрміні́стамі |
| М. |
індэтэрміні́сце |
індэтэрміні́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інкуба́таршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інкуба́таршчык |
інкуба́таршчыкі |
| Р. |
інкуба́таршчыка |
інкуба́таршчыкаў |
| Д. |
інкуба́таршчыку |
інкуба́таршчыкам |
| В. |
інкуба́таршчыка |
інкуба́таршчыкаў |
| Т. |
інкуба́таршчыкам |
інкуба́таршчыкамі |
| М. |
інкуба́таршчыку |
інкуба́таршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інсінуа́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інсінуа́тар |
інсінуа́тары |
| Р. |
інсінуа́тара |
інсінуа́тараў |
| Д. |
інсінуа́тару |
інсінуа́тарам |
| В. |
інсінуа́тара |
інсінуа́тараў |
| Т. |
інсінуа́тарам |
інсінуа́тарамі |
| М. |
інсінуа́тару |
інсінуа́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інстру́ктарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інстру́ктарка |
інстру́ктаркі |
| Р. |
інстру́ктаркі |
інстру́ктарак |
| Д. |
інстру́ктарцы |
інстру́ктаркам |
| В. |
інстру́ктарку |
інстру́ктарак |
| Т. |
інстру́ктаркай інстру́ктаркаю |
інстру́ктаркамі |
| М. |
інстру́ктарцы |
інстру́ктарках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інструмента́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструмента́льшчыца |
інструмента́льшчыцы |
| Р. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыц |
| Д. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыцам |
| В. |
інструмента́льшчыцу |
інструмента́льшчыц |
| Т. |
інструмента́льшчыцай інструмента́льшчыцаю |
інструмента́льшчыцамі |
| М. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інсурге́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інсурге́нт |
інсурге́нты |
| Р. |
інсурге́нта |
інсурге́нтаў |
| Д. |
інсурге́нту |
інсурге́нтам |
| В. |
інсурге́нта |
інсурге́нтаў |
| Т. |
інсурге́нтам |
інсурге́нтамі |
| М. |
інсурге́нце |
інсурге́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інсцэніро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інсцэніро́ўшчык |
інсцэніро́ўшчыкі |
| Р. |
інсцэніро́ўшчыка |
інсцэніро́ўшчыкаў |
| Д. |
інсцэніро́ўшчыку |
інсцэніро́ўшчыкам |
| В. |
інсцэніро́ўшчыка |
інсцэніро́ўшчыкаў |
| Т. |
інсцэніро́ўшчыкам |
інсцэніро́ўшчыкамі |
| М. |
інсцэніро́ўшчыку |
інсцэніро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інтуітыві́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інтуітыві́ст |
інтуітыві́сты |
| Р. |
інтуітыві́ста |
інтуітыві́стаў |
| Д. |
інтуітыві́сту |
інтуітыві́стам |
| В. |
інтуітыві́ста |
інтуітыві́стаў |
| Т. |
інтуітыві́стам |
інтуітыві́стамі |
| М. |
інтуітыві́сце |
інтуітыві́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інтуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інтуры́ст |
інтуры́сты |
| Р. |
інтуры́ста |
інтуры́стаў |
| Д. |
інтуры́сту |
інтуры́стам |
| В. |
інтуры́ста |
інтуры́стаў |
| Т. |
інтуры́стам |
інтуры́стамі |
| М. |
інтуры́сце |
інтуры́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)